Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 420/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of explicit request to admit the appeal under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 420/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal lodged by participants J.K., J.K., and E.M. against a lower court's decision to reject their appeal regarding a necessary easement. Although the applicants provided a detailed justification, their cassation petition merely contained a request for the Supreme Court to consider the appeal, failing to explicitly request its admission for examination. The court ruled that under Article 3984 § 1 of the Civil Procedure Code, a distinct and explicit request to admit the appeal is a mandatory structural element that cannot be inferred from other expressions of intent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1 k.p.c.; A cassation appeal must contain an explicit request for its admission to examination, which cannot be substituted by a general request for consideration or inferred from the justification.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admission requirement Civil Procedure Code procedural defect inadmissible appeal structural element explicit request

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia
art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia
art. 871 k.p.c
przymus adwokackoradcowski ustanowiony w art. 871 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
wymagań art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37
postanowienie z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie z dnia 16 października 1997 r., II CKN 390/97
postanowienie z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00
postanowienie z dnia 26 października 2005 r., III CSK 23/05
postanowienie z dnia 8 września 2006 r., II CZ 57/06
postanowienie z dnia 21 listopada 2006 r., III CZ 78/06
wyrok z dnia 19 marca 1997 r., II CKN 16/97
publ.; wyrok z dnia 19 marca 1997 r., II CKN 16/97, nie publ.; z dnia 5 grudnia 1996
wyrok z dnia 5 grudnia 1996 r., I PKN 33/96
V CSK 15/05
Cassation appeal dismissed for failure to provide required justification under Civil Procedure Code Article 3984.1.3.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 420/06

POSTANOWIENIE

Dnia 18 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z wniosku D.P.

przy uczestnictwie J.K., J.K., E.M. i [...],

o ustanowienie służebności drogi koniecznej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestników J.K., J.K. i E.M. od postanowienia Sądu

Okręgowego w N.

z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację

uczestników J.K., J.K., E.M. od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 2

listopada 2005 r.

Od postanowienia Sądu Rejonowego uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia

zaskarżonego orzeczenia wraz ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę

orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany – powinna

zawierać, jako jeden z elementów konstrukcyjnych, wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że brak okoliczności uzasadniających

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

jest

tzw.

brakiem

istotnym,

nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, zatem

skarga kasacyjna dotknięta tym brakiem podlega odrzuceniu a limine (uchwała

składu siedmiu sędziów z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37, Zb. Urz. 1938, poz.

303 oraz postanowienia z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8,

poz. 147, z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59,

z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia

21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, nie publ. oraz z dnia 26 października 2005 r., III CSK

23/05, nie publ.).

W postanowieniu z dnia 8 września 2006 r. (II CZ 57/06, nie publ.) Sąd

Najwyższy orzekł, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

powinien być sformułowany wyraźnie, sąd nie może bowiem domniemywać go

z uzasadnienia powodów przyjęcia skargi do rozpoznania. Gwarancją fachowości

oraz prawniczej poprawności sporządzania skarg jest m.in. przymus adwokackoradcowski ustanowiony w art. 871 k.p.c. (por. postanowienie z dnia 8 czerwca 2004

r., V CK 353/04, nie publ.; z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr

10, poz. 156; BSN 2001, nr 5, s. 12; MoP 2001, nr 13, s. 691; z dnia 26 maja 1997

r., II CKN 189/97, nie publ.; z dnia 16 października 1997 r., II CKN 390/97, nie

publ.; wyrok z dnia 19 marca 1997 r., II CKN 16/97, nie publ.; z dnia 5 grudnia 1996

r., I PKN 33/96, OSNAPUS 1997, nr 14, poz. 250).

Tymczasem skarżący sformułowali w skardze kasacyjnej jedynie „prośbę do

Sądu Najwyższego o uwzględnienie jej”, co jest nie wystarczające w świetle

wymagań art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i co czyni skargę niedopuszczalną, niezależnie

od faktu, że uczestnicy sporządzili prawidłowo skonstruowane uzasadnienie

wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ

61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Trzeba przy tym wyraźnie zaakcentować, że

treść art. 3984 § 1 k.p.c. nie budzi wątpliwości. Wszystkie wymagania stawiane

skardze

kasacyjnej

zostały

określone

w sposób

przejrzysty,

zupełny

i wystarczający, a konstrukcja przepisu – gramatyczna i logiczna – jest jasna; każde

wymaganie ma – ze względu na swą funkcję procesową – byt samodzielny

i odrębny, musi być zatem spełnione oddzielnie, niezależnie od innych.

W związku z tym samo wniesienie skargi kasacyjnej oraz zawarcie w niej

„prośby o uwzględnienie skargi”, podobnie jak inne akty woli skarżącego

wskazujące

na

zamiar

poddania

skarżonego

orzeczenia

kontroli

Sądu

Najwyższego, nie może być utożsamiane z wnioskiem o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania, o którym mowa w art. 398-4 § 1 pkt 3. W postanowieniu z dnia

21 listopada 2006 r., III CZ 78/06

(jeszcze nie publ.) Sąd Najwyższy wyraźnie

zresztą podkreślił, że z punktu widzenia uniwersalnych zasad procesu za

niewadliwą (legalną) – a tym samym skuteczną – można uznać tylko taką czynność

procesową, która odpowiada wszystkim wymaganiom wzorca przewidzianego dla

niej przez ustawę. Skoro zatem ustawa jednoznacznie wymaga sformułowania

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, to wymagania tego nie

można zastępować innymi wnioskami. Należy przy tym zaznaczyć, że zawarta

w skardze „prośba o uwzględnienie skargi kasacyjnej” mogłaby się zaktualizować

dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, co jednak bez stosownego wniosku

nastąpić nie mogło.

W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).