Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of explicit request to admit the appeal under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal lodged by participants J.K., J.K., and E.M. against a lower court's decision to reject their appeal regarding a necessary easement. Although the applicants provided a detailed justification, their cassation petition merely contained a request for the Supreme Court to consider the appeal, failing to explicitly request its admission for examination. The court ruled that under Article 3984 § 1 of the Civil Procedure Code, a distinct and explicit request to admit the appeal is a mandatory structural element that cannot be inferred from other expressions of intent.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; A cassation appeal must contain an explicit request for its admission to examination, which cannot be substituted by a general request for consideration or inferred from the justification.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 420/06
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku D.P.
przy uczestnictwie J.K., J.K., E.M. i [...],
o ustanowienie służebności drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestników J.K., J.K. i E.M. od postanowienia Sądu
Okręgowego w N.
z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację
uczestników J.K., J.K., E.M. od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 2
listopada 2005 r.
Od postanowienia Sądu Rejonowego uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia
zaskarżonego orzeczenia wraz ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę
orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany – powinna
zawierać, jako jeden z elementów konstrukcyjnych, wniosek o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie.
Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że brak okoliczności uzasadniających
przyjęcie
skargi
kasacyjnej
do
rozpoznania
jest
tzw.
brakiem
istotnym,
nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, zatem
skarga kasacyjna dotknięta tym brakiem podlega odrzuceniu a limine (uchwała
składu siedmiu sędziów z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37, Zb. Urz. 1938, poz.
303 oraz postanowienia z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8,
poz. 147, z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59,
z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia
21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, nie publ. oraz z dnia 26 października 2005 r., III CSK
23/05, nie publ.).
W postanowieniu z dnia 8 września 2006 r. (II CZ 57/06, nie publ.) Sąd
Najwyższy orzekł, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
powinien być sformułowany wyraźnie, sąd nie może bowiem domniemywać go
z uzasadnienia powodów przyjęcia skargi do rozpoznania. Gwarancją fachowości
oraz prawniczej poprawności sporządzania skarg jest m.in. przymus adwokackoradcowski ustanowiony w art. 871 k.p.c. (por. postanowienie z dnia 8 czerwca 2004
r., V CK 353/04, nie publ.; z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr
10, poz. 156; BSN 2001, nr 5, s. 12; MoP 2001, nr 13, s. 691; z dnia 26 maja 1997
r., II CKN 189/97, nie publ.; z dnia 16 października 1997 r., II CKN 390/97, nie
publ.; wyrok z dnia 19 marca 1997 r., II CKN 16/97, nie publ.; z dnia 5 grudnia 1996
r., I PKN 33/96, OSNAPUS 1997, nr 14, poz. 250).
Tymczasem skarżący sformułowali w skardze kasacyjnej jedynie „prośbę do
Sądu Najwyższego o uwzględnienie jej”, co jest nie wystarczające w świetle
wymagań art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i co czyni skargę niedopuszczalną, niezależnie
od faktu, że uczestnicy sporządzili prawidłowo skonstruowane uzasadnienie
wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ
61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Trzeba przy tym wyraźnie zaakcentować, że
treść art. 3984 § 1 k.p.c. nie budzi wątpliwości. Wszystkie wymagania stawiane
skardze
kasacyjnej
zostały
określone
w sposób
przejrzysty,
zupełny
i wystarczający, a konstrukcja przepisu – gramatyczna i logiczna – jest jasna; każde
wymaganie ma – ze względu na swą funkcję procesową – byt samodzielny
i odrębny, musi być zatem spełnione oddzielnie, niezależnie od innych.
W związku z tym samo wniesienie skargi kasacyjnej oraz zawarcie w niej
„prośby o uwzględnienie skargi”, podobnie jak inne akty woli skarżącego
wskazujące
na
zamiar
poddania
skarżonego
orzeczenia
kontroli
Sądu
Najwyższego, nie może być utożsamiane z wnioskiem o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania, o którym mowa w art. 398-4 § 1 pkt 3. W postanowieniu z dnia
21 listopada 2006 r., III CZ 78/06
(jeszcze nie publ.) Sąd Najwyższy wyraźnie
zresztą podkreślił, że z punktu widzenia uniwersalnych zasad procesu za
niewadliwą (legalną) – a tym samym skuteczną – można uznać tylko taką czynność
procesową, która odpowiada wszystkim wymaganiom wzorca przewidzianego dla
niej przez ustawę. Skoro zatem ustawa jednoznacznie wymaga sformułowania
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, to wymagania tego nie
można zastępować innymi wnioskami. Należy przy tym zaznaczyć, że zawarta
w skardze „prośba o uwzględnienie skargi kasacyjnej” mogłaby się zaktualizować
dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, co jednak bez stosownego wniosku
nastąpić nie mogło.
W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art.
3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).