Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of cassation grounds under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the regional court's decision to reject a supplementary division of the estate. The applicant argued for a specific interpretation of the Civil Code and Civil Procedure Code but failed to demonstrate why the lower court's interpretation was erroneous or why the appeal was necessary. The court ruled that the appeal merely expressed general dissatisfaction with the second-instance judgment and evidence assessment, which does not constitute a valid cassation ground under Polish law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not point to a specific error in the interpretation of law or the assessment of evidence, but rather constitutes a general expression of dissatisfaction with the lower court's decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 411/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku G. K. przy uczestnictwie T. K. o uzupełniający podział majątku dorobkowego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 lipca 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 1350 zł (tysiąc trzysta piędziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 listopada 2015 r., oddalając wniosek o uzupełniający podział majątku dorobkowego.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni art. 31 i 37 k.r.o., a także art. 227, 233 § 1 i 363 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą wykładni art. 31 i 37 k.r.o., a w innym miejscu art. 227, 233 § 1 i 363 k.p.c., lecz ani nie wykazała, dlaczego taka potrzeba występuje, jaka wykładnia jest prawidłowa i ewentualnie dlaczego inna wykładnia jest błędna.W istocie jednak skarga jest wymierzona wyłącznie w ustalenia Sądu drugiej instancji oraz ocenę dowodów oraz stanowi wyraz ogólnego niezadowolenia z orzeczenia, to zaś nie stanowi przyczyny kasacyjnej (art. 3989 § 1 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw