Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 389/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 389/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the lower court's refusal to admit a second expert opinion. The plaintiff argued that excluding the expert violated procedural rights, but the court found no significant legal issue requiring Supreme Court review. The decision rests on the fact that a private expert report is not a court-appointed expert opinion and that the existing expert report sufficiently addressed the valuation issues.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 245 k.p.c.; Art. 3981 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or obvious merit, and a private expert report does not constitute a court-appointed expert opinion.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility expert opinion court appointed private expert report evidence significant legal issue requirement obvious merit standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
Art. 245 k.p.c.
Prywatna ekspertyza sporządzona na zlecenie strony nie stanowi dowodu z opinii biegłego, może być natomiast potraktowana jako dokument prywatny (art. 245 k.p.c.) (por.
Art. 3981 § 2 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 k.p.c. w zw.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 2 pkt 6 w zw.
§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
391 § 1 k.p.c., § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.
art. 3989 § 1 k.p.c
39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 389/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa B. S.A. w K. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K.‎o ustalenie niezasadności aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wobec oddalenia przez Sąd Okręgowy w K. na rozprawie w dniu 7 grudnia 2015 r. jego wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego rzeczoznawcy majątkowego.

Zarzucił, że takie działanie Sądu stanowiło o naruszeniu art. 286 w związku z art. 217 § 1 k.p.c. i bezpośrednio wpłynęło na treść wyroku Sądu Okręgowego i Apelacyjnego.Skonfrontowanie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z motywami zaskarżonego wyroku nie pozwala stwierdzić, żeby spełniona została przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, na którą powołuje się skarżący. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód nie przedstawił dostatecznych argumentów za jego tezą o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że w toku postępowania w niniejszej sprawie na zlecenie Sądu sporządzona została tylko jedna opinia biegłego.Opinia, do której odwołuje się powód dla wykazania argumentacji podważającej ustalenia co do wartości nieruchomości oddanej mu w użytkowanie wieczyste sporządzona została na jego zlecenie. Prywatna ekspertyza sporządzona na zlecenie strony nie stanowi dowodu z opinii biegłego, może być natomiast potraktowana jako dokument prywatny (art. 245 k.p.c.) (por. wyrok Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2011 r., V CSK 382/10, nie publ.).

Wątpliwości, jakie mogły budzić wnioski, do których doszedł biegły powołany przez Sąd były wyjaśniane w toku postępowania, a Sądy obu instancji odniosły się też do nich w uzasadnieniach swoich orzeczeń. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego sąd nie ma obowiązku powołania kolejnego biegłego, jeżeli dotychczas złożone opinie są wprawdzie dla strony niekorzystne, ale wystarczająco wyjaśniają zagadnienia wymagające wiadomości specjalnych (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12 lutego 2003 r., V CKN 1622/00, LEX nr 141384).Powód w ramach argumentacji przytoczonej w skardze nie bierze też pod uwagę, że Sąd Najwyższy nie jest sądem kolejnej instancji w sprawie, nie prowadzi postępowania dowodowego w celu ustalenia faktów, a przeciwnie - przy rozpoznawaniu sprawy w postępowaniu kasacyjnym byłby związany ustaleniami faktycznymi Sądów meriti przyjętymi za podstawę rozstrzygnięcia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

U. poz. 1800), orzeczono jak w postanowieniu. aj