Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 382/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding land registry entry, ruling procedural participants must be fully listed per Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 382/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's decision to uphold a land registry entry. The appellant argued that the entry was invalid because certain heirs of a deceased party were not listed as participants in the land registry proceedings. The court found the appeal meritless because the lower court correctly identified that the deceased had died before the application was filed, meaning the statutory rule requiring heir notification did not apply, and the listed participants were sufficient.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 626 § 1 ust. 2 k.p.c.; Art. 626 § 1 ust. 3 k.p.c. The Civil Procedure Code exhaustively defines the circle of participants in land registry proceedings, excluding those whose rights were extinguished unless they were parties to the proceedings at the time of the application.

Parole chiave

Generato dall'IA
land registry proceedings participants list deceased party heir notification Civil Procedure Code property entry cassation appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 626 § 1 ust. 2 k.p.c.
510 w związku z art. 626 1 § 2 i 3
Art. 626 § 1 ust. 3 k.p.c.
510 w związku z art. 626 1 § 2 i 3
Art. 365 k.p.c.
47), ale przede wszystkim z art. 365 k.p.c. stanowiącego, że prawomocne
Art. 398 § 15 k.p.c.
postanowienia (art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
oraz art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
postanowienia (art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 365 § 1 k.p.c
(art. 365 § 1 k.p.c.). Dla oceny zasadności zaskarżonego wpisu nie ma znaczenia
art. 13 § 2 k.p.c
325 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 510 k.p.c
szczególny w stosunku do art. 510 k.p.c., reguluje wyczerpująco krąg uczestników

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 382/07

POSTANOWIENIE

Dnia 16 maja 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku S. W.

przy uczestnictwie: H. P., Z. M., J. W., F. W., C. Ś., A. W., W. F. i A. C. oraz J. F., D. K. i

K. T.

o wpis prawa własności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2008 r.,

skargi kasacyjnej uczestnika W. F.

od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt II Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K.

do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wnioskodawca S. W. wniósł o ujawnienie siebie i uczestników postępowania H.

P., Z. M., J. W., F. W., C. Ś. i A. W. jako współwłaścicieli położonej w K. nieruchomości,

składającej się z działek nr (…), dla której Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę

wieczystą KW nr K.(…).

Dnia 5 października 2006 r. referendarz sądowy dokonał wpisu zgodnie

z żądaniem wniosku. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2006 r. Sąd Rejonowy w W. – po

rozpoznaniu skargi W. F. i A. C. na orzeczenie referendarza sądowego – utrzymał w

mocy zaskarżony wpis.

Apelację od tego postanowienia wnieśli W. F. i A. C. Skarżący zarzucili, że

wnioskodawca nie nabył udziału we współwłasności nieruchomości na podstawie

dziedziczenia po rodzicach. Sporna nieruchomość nie należała bowiem do spadku,

ponieważ postanowienie o uwłaszczeniu rodziców S. W. zostało wydanie po ich śmierci.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację.

Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że postanowieniem z dnia 22 grudnia

2004 r. Sąd Rejonowy w W., w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I Ns (…) [I Ns (…)],

stwierdził, że A. W. i A. W. nabyli z dniem 4 listopada 1971 r., na prawach

współwłasności ustawowej małżeńskiej, nieodpłatnie w drodze uwłaszczenia własność

położonej w K. nieruchomości, składającej się z działek nr (…), objętych księgą

wieczystą KW (…). Z przytoczonego postanowienia i treści wpisu w księdze wieczystej

wynika, że nieruchomość miała charakter rolny. Spadek po A. W. w zakresie

gospodarstwa rolnego nabyli żona A. W. w ¼ części oraz dzieci H. P., Z. M., C. Ś., J.

W., F. W. i S. W. po 3/24 części. Spadek po A. W. w zakresie gospodarstwa rolnego

nabyli natomiast H. P., Z. M., C. Ś., J. W., F. W. i S. W. po 1/6 części. Udział

przypadający J. W. nabyli A. W. i J. W. po ½ części. Nabycie przytoczonych udziałów

we współwłasności nieruchomości wynika z postanowień o stwierdzeniu nabyciu

spadku. W księdze wieczystej podlegają zatem ujawnieniu jako współwłaściciele spornej

nieruchomości H. P., Z. M., C. Ś. i F. W. po 1/6 części oraz A. W. i J. W. po 1/12 części.

Zaskarżony wpis odpowiada temu stanowi prawnemu. Apelacja podlega więc oddaleniu

jako bezzasadna.

Zarzut apelujących, że postanowienia dołączone do wniosku o wpis prawa

własności zostały wydane z naruszenie prawa nie podważa zaskarżonego wpisu. Sąd

wieczystoksięgowy nie jest bowiem uprawniony do kontroli prawomocnych orzeczeniem

(art. 365 § 1 k.p.c.). Dla oceny zasadności zaskarżonego wpisu nie ma znaczenia

okoliczność, że A. i A. W. nie żyli w chwili wydania postanowienia z dnia 22 grudnia

2004 r., sygn. akt I Ns (…) [I Ns (…)]. Przytoczone postanowienie ma bowiem charakter

deklaratoryjny i stwierdza stan prawny z dnia 4 listopada 1971 r.

W skardze kasacyjnej, opartej na drugiej podstawie, pełnomocnik

uczestnika postępowania W. F. zarzucił naruszenie art. 510 w związku z art. 626 1 § 2 i 3

k.p.c., art. 316, art. 325 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 626 8 § 2 k.p.c. Powołując się

na tę podstawę, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Krąg uczestników postępowania wieczystoksięgowego określa art. 626 1 § 2 k.p.c.

W związku z tym unormowaniem pojawiły się wątpliwości, czy uczestnikami

postępowania – mimo wyraźnego określenia ich kręgu przez ustawodawcę – mogą być

także inne osoby zainteresowane. W doktrynie pojawiły się głosy dopuszczające taką

możliwość. Jednakże Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2004 r., I CZ

48/04 (OSNC 2005, nr 6, poz. 108) stwierdził, że art. 626 1 § 2 k.p.c., jako przepis

szczególny w stosunku do art. 510 k.p.c., reguluje wyczerpująco krąg uczestników

postępowania wieczystoksięgowego. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym

niniejsza skargę kasacyjna podziela to stanowisko.

Zgodnie z art. 6261 § 2 k.p.c. uczestnikami postępowania – oprócz

wnioskodawcy, osób, których prawa zostały obciążone bądź na rzecz których wpis ma

nastąpić – są także osoby, których prawa zostały wykreślone. Tymczasem

z postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 grudnia 2005 r. wynika, że żadna z

osób, których prawa zostały wykreślone nie była uczestnikiem postępowania. Również

w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2007 r. (w jego pierwotniej wersji)

nie wszystkie te osoby zostały wskazane jako uczestnicy postępowania.

Śmierć wnioskodawcy lub innego uczestnika postępowania po złożeniu wniosku –

w myśl art. 6261 § 3 k.p.c. – nie stanowi przeszkody do dokonania wpisu i zwalania sąd

od

obowiązku

poszukiwania

spadkobierców i ustalania przedstawiciela

osoby

ubezwłasnowolnionej. Hipoteza tego przepisu nie dotyczy natomiast sytuacji, w której –

jak trafnie zarzucił skarżący – opisane w niej zdarzenia nastąpiły przed złożeniem

wniosku o dokonania wpisu. Przyjmując, że taka sytuacja zaistniała w sprawie, Sąd

Okręgowy postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. wezwał do udziału w sprawie J. F.,

D. K. i K. T. jako następców prawnych J. F. Nie wiadomo jednak, na jakiej podstawie

Sąd ustalił, że J. F. zmarł przed złożeniem wniosku o dokonanie wpisu oraz że jego

spadkobiercami są wymienione wyżej osoby. Zawarte w skardze kasacyjnej twierdzenie

skarżącego, że J. F. zmarł w maju 2006 r. nie stanowi dowodu na tę okoliczność. W

świetle informacji zawartych w skardze kasacyjnej budzi też wątpliwości ustalony przez

Sąd krąg spadkobierców J. F. Skarżący wymienia bowiem jako spadkobierczynię J. F.

jego córkę J. D. Ponadto z uzasadnienia skargi wynika, że zmarła też J. F., a jej śmierć

nastąpiła jeszcze przed wydaniem przez Sąd Rejonowy w W. postanowienia w sprawie I

Ns (…).

Z przedstawionych powodów zarzut naruszenia art. 626 1 § 2 i 3 k.p.c. należało

uznać za uzasadniony.

Nieuzasadniony jest natomiast zarzut naruszenia art. 626 8 § 2 k.p.c. Sąd

Okręgowy trafnie uznał bowiem – wbrew zarzutowi skarżącego – że stanowiące

podstawę wpisu prawomocne postanowienia sądu nie podlegają kontroli sądu

wieczystoksięgowego. Taka zasada wynika nie tylko z utrwalonego orzecznictwa (por.

uchwałę Sąd Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1991 r., III CZP 71/91, OSNC 1992, nr 3,

poz. 47), ale przede wszystkim z art. 365 k.p.c. stanowiącego, że prawomocne

orzeczenie wiąże nie tylko sąd, który je wydał, lecz również inne sądy.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji

postanowienia (art. 39815 § 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21

k.p.c.).