Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 359/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error despite procedural and substantive claims.

Numero d'incarto III CSK 359/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to admit the plaintiff's cassation appeal to review, citing the absence of an obvious legal violation. The plaintiff argued that the appellate court violated the principle of directness by failing to summon experts and incorrectly applied material law to unproven facts. The court rejected these claims because the lower court had thoroughly addressed the expert opinion and the plaintiff failed to demonstrate an error so glaring it required no further analysis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if the appellant proves an obvious legal violation or a serious need for legal interpretation, as the Supreme Court cannot base its decision on mere assertions without specific legal reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal violation principle of directness expert witness summons subsumption of facts

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 235 § 1 k.p.c.
Sąd drugiej instancji - który przyjął za własne ustalenia dokonane przez Sąd pierwszej instancji - naruszył art. 235 § 1 k.p.c., tj.
art. 286 k.p.c.
zasadę bezpośredniości w związku z zaniechaniem wezwania na rozprawę biegłych zgodnie z art. 286 k.p.c. w zw.
art. 391 k.p.c.
z art. 391 k.p.c., mimo że powódka zgłosiła zastrzeżenia do pisemnej opinii.
art. 415 k.c.
Naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 415 k.c., 444 k.c., 445 k.c.
art. 444 k.c.
art. 445 k.c.
§ 15 w zw. z § 6 pkt 7 i § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art.3989 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.
z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.
z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.
z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.
z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III CSK 121/12
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance procedure rules.
I CSK 302/12

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 359/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa A. O. ‎przeciwko Powiatowi T. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) radcy prawnemu E.C. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art.3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka A. O. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 lutego 2014 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem skarżącej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na naruszenie w sprawie przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego. Sąd drugiej instancji - który przyjął za własne ustalenia dokonane przez Sąd pierwszej instancji - naruszył art. 235 § 1 k.p.c., tj. zasadę bezpośredniości w związku z zaniechaniem wezwania na rozprawę biegłych zgodnie z art. 286 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c., mimo że powódka zgłosiła zastrzeżenia do pisemnej opinii.

Naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 415 k.c., 444 k.c., 445 k.c. miałoby polegać - wedle sformułowania skarżącej - na „subsumcji przepisów prawa materialnego do nieustalonego stanu faktycznego". Sąd drugiej instancji oparł wyrok na opinii, która wykazywała braki istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r„ III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).Skarżąca nie wykazała tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej zwłaszcza, że Sąd drugiej instancji szczegółowo przedstawił przyczyny oparcia wyroku na pisemnej opinii instytutu naukowego oraz ustosunkował się do twierdzeń i wniosków zawartych w pismach powódki z dnia 9 września 2013 r. i 18 października 2013 r.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu kasacyjnym jak w sentencji pkt 2 orzekł na podstawie § 15 w zw. z § 6 pkt 7 i § 12 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 490).