Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue or need for interpretation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal to review for lack of a significant legal issue or need for statutory interpretation. The appellant argued for a specific judicial interpretation of the Civil Code and cited alleged inconsistencies in case law, but failed to demonstrate these points met the statutory requirements. Consequently, the court determined that the appeal was inadmissible because the appellant did not substantiate the necessary legal prerequisites for admission.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1, Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if a significant legal issue exists, interpretation of laws is needed due to serious doubts or inconsistent case law, or the appeal is obviously justified; mere assertions without proof of these conditions result in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 358/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku E. B. przy uczestnictwie J. W.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. w wyniku apelacji wnioskodawcy E.B. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w K. wydane w dniu 26 czerwca 2012 r. w ten sposób, że stwierdził, iż wnioskodawca E. B. nabył przez zasiedzenie z dniem 6 listopada 2001 r. własność nieruchomości położonej w K. Gmina L., składającej się z działki nr […] o powierzchni 0,1400 ha, zgodnie z projektem podziału sporządzonym w niniejszej sprawie przez biegłego geodetę, przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w K. w dniu 8 listopada 2013 r.Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego wniosła uczestniczka postępowania J.
W.. W skardze wskazane zostały następujące przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz oczywista zasadność skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.). Zdaniem skarżącej w związku ze sprawą zachodzi potrzeba wykładni art. 172 k.c. w odniesieniu do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Ponadto skarżąca wskazała na „niespójność orzeczniczą”, która miałaby wynikać z konfrontacji orzecznictwa powołanego przez Sąd drugiej instancji - wskazującego „na związanie Sądu jedynie sentencją orzeczenia - z orzeczeniami, które przywołane zostały w skardze kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to przedstawić z przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a także wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSCN 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl.; z dnia 18 września 2012 r., II CSK 179/12, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).Jeżeli skarżący powołuje się na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jaką jest potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, to powinien wykazać, że wskazany przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, jak też, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08; z dnia 26 kwietnia 2012 r., III SK 43/11, niepubl.; z dnia 24 kwietnia 2014 r., II CSK 600/13, niepubl.).
Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).W niniejszej sprawie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia powyższych wymagań.
Skarżąca nie wykazała żadnej z powołanych przez nią przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze nie zostało w sformułowane zagadnienie prawne. Uczestniczka wyraziła jedynie przekonanie, że wypowiedzi Sądu Najwyższego wymaga wykładnia art. 172 k.c. w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, nie zostało jednak wyjaśnione, czy wskazana wypowiedź odnosi się do zagadnienia prawnego, czy też potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Jednocześnie nie zostało wyjaśnione, na czym miałyby polegać wynikłe w sprawie „niespójności orzecznicze”. W końcu trzeba zważyć, że Skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do swego twierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.