Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 315/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding ingratitude in gift revocation.

Numero d'incarto III CSK 315/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by R. M. against the appellate court's decision to reject his claim for revocation of a gift due to ingratitude. The appellant argued that the lower courts failed to recognize a 'serious ingratitude' warranting revocation, but the Supreme Court found no obvious legal error in their assessment. The court emphasized that family conflicts involving emotional outbursts do not constitute the severe misconduct required for revocation, as the appellant's conduct remained within normal family dispute boundaries.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error, such as a clear violation of the law requiring revocation for ingratitude, which must be evident without deep analysis and exceed ordinary family conflicts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error standard revocation of gift serious ingratitude requirement family conflict assessment azione di manutenzione rivendicazione della proprietà prova della proprietà

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada, czy wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 k.p.c., i przyjmuje skargę do rozpoznania, jeżeli jest spełniona przynajmniej jedna z nich.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na powoda własności nieruchomości o powierzchni 0,2187 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw nr (…).Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 898 § 1 k.c.
podnosząc, że Sąd drugiej instancji nieprawidłowo ocenił ustawową przesłankę „rażącej niewdzięczności”, przyjmując brak podstawy odwołania wykonanej darowizny (art. 898 § 1 k.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
art. 3989 § 1 k.p.c
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na powoda własności nieruchomości o powierzchni 0,2187 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw nr (…).Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
przewiduje wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania powód oparł na przyczynie wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 898 § 1 k.c
podnosząc, że Sąd drugiej instancji nieprawidłowo ocenił ustawową przesłankę „rażącej niewdzięczności”, przyjmując brak podstawy odwołania wykonanej darowizny (art. 898 § 1 k.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 315/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa R. M.‎przeciwko R. M. (syn R.)‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 9 maja 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodaod wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi T. B., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w (…), od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 3.600,- (trzy tysiące sześćset) zł, powiększoną o należną stawkę od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi R. M. w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód R. M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 lutego 2018 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 28 kwietnia 2017 r., którym oddalono powództwo przeciwko R. M. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na powoda własności nieruchomości o powierzchni 0,2187 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta Kw nr (…).Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Ustawodawca, wprowadzając skargę kasacyjną jako nadzwyczajny środek prawny służący od prawomocnych orzeczeń, podkreślił, że jej celem jest ochrona interesu publicznego polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.

Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Ocena podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje w ramach tzw. przedsądu. Sąd Najwyższy bada, czy wskazano i należycie umotywowano przyczyny powołane w art. 3989 § 1 k.p.c., i przyjmuje skargę do rozpoznania, jeżeli jest spełniona przynajmniej jedna z nich. Kognicja Sądu Najwyższego na tym etapie postępowania jest ograniczona i nie obejmuje oceny zasadności podstaw skargi kasacyjnej, zastrzeżonej dla Sądu orzekającego w innym składzie.

Art. 3984 § 2 k.p.c. przewiduje wymaganie przytoczenia i odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania powód oparł na przyczynie wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. podnosząc, że Sąd drugiej instancji nieprawidłowo ocenił ustawową przesłankę „rażącej niewdzięczności”, przyjmując brak podstawy odwołania wykonanej darowizny (art. 898 § 1 k.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni.

Musi zatem wystąpić oczywista kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi. Skarżący powinien przywołać przepisy prawa, którym jego zdaniem Sąd drugiej instancji uchybił, oraz przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację. Uzasadnienie wskazanej przyczyny w oczywisty sposób nie odpowiada tym wymaganiom. Stanowisko orzecznictwa i piśmiennictwa dotyczące wykładni pojęcia „rażącej niewdzięczności” jest utrwalone.

Przyjmuje się, że jest nim świadome zachowanie obdarowanego, skierowane przeciwko darczyńcy w nieprzyjaznym zamiarze, cechujące się znacznym nasileniem złej woli i zmierzające do wyrządzenia darczyńcy krzywdy lub szkody majątkowej, które jest w świetle obowiązujących zasad moralnych odczuwane przez darczyńcę wysoce ujemnie. Naruszenie powinno dotyczyć podstawowych obowiązków ciążących na obdarowanym względem darczyńcy. Podkreśla się jednak, że nie każde zachowanie obdarowanego, naganne z punktu widzenia obowiązku wdzięczności, będzie stanowiło podstawę do odwołania darowizny, a wobec tego, że nie jest możliwe odwołanie się do jednolitego wzorca zachowań, każdorazowo ocena musi być dokonywana w indywidualnych okolicznościach danej sprawy, uwzględniać dobre obyczaje, normy obowiązujące w danym środowisku, wzajemne relacje stron, w tym stopień bliskości.

Nie odpowiadają tej podstawie krzywdy wyrządzone darczyńcy nieumyślnie, w sposób niezamierzony, czy nawet umyślnie, ale nieprzekraczające granic zwykłych konfliktów życia rodzinnego, podyktowane emocjami wypowiedzi czy gesty, które są przejawem konfliktu rodzinnego, spowodowanego przez obie jego strony, a tym bardziej sprowokowane przez darczyńcę. Sądy obu instancji zgodnie uznały, że istniejący między stronami (ojcem i synem) konflikt rodzinny, choć rozbudowany i wielowątkowy, nie wykroczył poza ramy zwykłego konfliktu. Obdarowany prawidłowo wypełniał obowiązki i byłby to czynił nadal, gdyby nie zmiana postawy powoda.

Podłoże konfliktu tkwiło w osobowości powoda i wpływie osób trzecich, kwestionujących dokonane przez niego rozporządzenie majątkowe. Przesłanki i wnioski tej oceny kwestionuje skarżący przeciwstawiając jej, w ramach przyczyny przedsądu, własną o charakterze polemicznym. Nie przedstawia jednak, poza subiektywnymi, argumentów merytorycznych, podważających prawidłowość ustaleń i zasadność ocen.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi przez adwokata ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. 2016, poz. 1714 ze zm.). jw