Inadmissible: Inheritance succession established by will does not require prior probate ruling for party status.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the cassation appeal inadmissible because the widow's request to join the inheritance partition lacked a prerequisite ruling on inheritance rights. Although the deceased left a notarized will and a separate probate proceeding was initiated, the court held that proving party status as an heir does not require a final probate decision. The court ruled that Article 1027 of the Civil Code only mandates such a ruling when asserting rights against third parties, not for establishing one's own standing in the partition suit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 1027 k.c.; Art. 180 § 1 pkt 1 k.p.c.: A party's status as an heir is established by designation in the proceedings and does not require a prior final ruling on inheritance rights, except when asserting claims against third parties.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 314/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E. K. przy uczestnictwie K. Z. o podział majątku dorobkowego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), podejmuje postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie kasacyjne z powodu śmierci uczestnika K. Z.W piśmie z dnia 4 listopada 2016 r. wdowa po zmarłym uczestniku J. R. Z. wniosła o podjęcie postępowania kasacyjnego, wskazując następców prawnych uczestnika, tj. jego spadkobierców ustawowych oraz adresy ich zamieszkania. Powiadomiła także, że zmarły pozostawił testament sporządzony w formie aktu notarialnego, w którym powołał do dziedziczenia całego spadku po nim wdowę J. R. Z. Złożyła również oświadczenie, że postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po K.
Z. zostało wszczęte przed Sądem Rejonowym w W..Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie wniosku o podjęcie postępowania, zarzucając, że zgodnie z art. 1027 k.c. następstwo prawne może być stwierdzone wyłącznie prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wbrew twierdzeniu wnioskodawczyni, zarówno przepisy prawa procesowego, jak i prawa spadkowego, nie wymagają, aby przymiot spadkobierców strony (uczestnika postępowania) został wykazany postanowieniem o stwierdzeniu praw do spadku. Przepis art. 1027 k.c. przewiduje konieczność uprzedniego stwierdzenia praw do spadku tylko wtedy, gdy na następstwo prawne po spadkodawcy powołuje się spadkobierca w stosunku do osób trzecich, które nie roszczą sobie praw do spadku w charakterze spadkobierców (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1949 r., Wa.C. 56/49, „Demokratyczny Przegląd Prawniczy” 1950, nr 3, s. 61, i z dnia 27 listopada 1961 r., 2 CR 1043/60, OSNCP 1963, nr 2, poz. 35, oraz z dnia 6 października 1983 r., IV PZ 42/83, OSPiKA 1984, nr 3, poz. 45).W tej sytuacji, skoro następcy prawni zostali – jak tego wymaga art. 180 § 1 pkt 1 k.p.c. – „wskazani”, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. aj