Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 305/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no serious legal question exists regarding expert opinion admissibility.

Numero d'incarto III CSK 305/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's ruling on property boundary demarcation. The appellant argued that the first-instance court erred by failing to order an additional expert opinion, claiming this violated procedural rights. The court held that the existing expert report was sufficient and that the absence of a second opinion does not constitute a serious legal question warranting cassation review under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it raises a serious legal question or involves a clear violation of law, as the mere unavailability of a second expert opinion does not meet this threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility serious legal question expert opinion sufficiency property boundary demarcation Code of Civil Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 286 k.p.c.
Niepowołanie w sprawie z urzędu innego biegłego, nie naruszało w sposób kwalifikowany art. 286 k.p.c. Sąd może zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.
art. 3989 § 1 k.p.c
i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 286 k.p.c
Niepowołanie w sprawie z urzędu innego biegłego, nie naruszało w sposób kwalifikowany art. 286 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
II CZ 89/2005
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
V CSK 2004/06
135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
IV CSK 8/06
135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
I CSK 465/06
Supreme Court partially allowed appeal on life situation damages, rejecting full lost earnings calculation under Civil Code.
II CSK 119/10
Supreme Court partially allowed tort claim by increasing compensation for non-physical psychological harm caused by accident.
II CSK 296/13
Supreme Court dismisses medical malpractice appeal due to lack of established causal link between hospital negligence and patient's blindness.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 305/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku M. N. ‎przy uczestnictwie W. K. i X. Y. ‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki W. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek uczestniczki o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżąca wskazała na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).

Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037). Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.

Skarżąca oczywistej zasadności skargi kasacyjnej upatrywała w powołanych w skardze zarzutach naruszenia prawa materialnego i wskazanych przepisów postępowania. Punktem wyjścia dla oznaczenia granicy prawnej w sprawie była granica katastralna. Sąd dokonał rozgraniczenia w oparciu o sporządzoną na potrzeby postępowania opinię biegłego J. H., którą uznał za rzetelną i wykonaną zgodnie ze wskazaniami specjalistycznej wiedzy oraz w oparciu o opinie biegłych z A. w K.. Ustalił także, że J. N. objął we władanie przedmiot sporu w 1968 r. na skutek zawarcia nieformalnej umowy sprzedaży, która była podstawą wydania aktu własności ziemi, odpowiadającego stanowi tego władania na dzień 4 listopada 1971.

Niepowołanie w sprawie z urzędu innego biegłego, nie naruszało w sposób kwalifikowany art. 286 k.p.c. Sąd może zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych. Sąd ma obowiązek dopuszczenia dowodu z opinii dalszych biegłych, jeżeli zachodzi taka potrzeba, a więc w szczególności wtedy, gdy przeprowadzona już opinia zawiera istotne luki, jest nieprzekonująca, niekompletna, pomija lub wadliwie przedstawia istotne okoliczności, nie odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest niejasna, nienależycie uzasadniona lub nieweryfikowalna.

W judykaturze utrwalił się pogląd, że sąd nie jest zobowiązany dopuścić dowód z opinii kolejnego biegłego, czy też opinii instytutu tylko z tej przyczyny, że dotychczasowa opinia była dla strony niekorzystna (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 marca 2007 r., I CSK 465/06, OSP 2008, nr 11, poz. 123; z dnia 27 lipca 2010 r., II CSK 119/10, niepubl. i z dnia 20 marca 2014 r., II CSK 296/13, niepubl.).Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj l.n