Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 301/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; land delimitation by cadastral boundaries after land consolidation is final and binding.

Numero d'incarto III CSK 301/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant S. W. against the lower court's land delimitation decision. The appellant argued that the consolidation procedure violated the Land Consolidation Act because the owner of plot 330 did not consent to the consolidation, rendering the cadastral boundaries invalid. The court ruled that once the land consolidation decision is finalized, the boundaries established therein are constitutive and cannot be challenged in subsequent civil proceedings regarding the area or shape of the new plot.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1 ust. 3 u.s.w.g.; Art. 12 ust. 1 u.s.w.g.; Art. 10 u.s.w.g.; Art. 153 k.c.: After the final decision on land consolidation, the boundaries of the new plot are determined by the cadastral evidence and cannot be contested in civil court regarding their area or shape.

Parole chiave

Generato dall'IA
land consolidation cadastral boundaries final decision civil court limitation constitutive effect

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1 ust. 3 u.s.w.g.
Zarzucił naruszenie art. 1 ust.
Art. 12 ust. 1 u.s.w.g.
Skarżący pomija jednak, że zgodnie z art. 12 ust. 1 u.s.w.g. postępowanie scaleniowe kończyło się ostateczną decyzją prezydium powiatowej rady narodowej (od dnia 1 czerwca 1975 r.
Art. 10 u.s.w.g.
Stosownie do art. 10 u.s.w.g. stan własności lub posiadania uczestników scalenia lub wymiany gruntów oraz powierzchnie użytków i klas gruntów określa się według danych uwidocznionych w ewidencji gruntów.
Art. 153 k.c.
Tym samym, w jego ocenie, doszło do naruszenia art. 153 k.c. przez wytyczenie granic według stanu prawnego odpowiadającego danym z ewidencji gruntu, podczas gdy należało przeprowadzić rozgraniczenie według pozostałych kryteriów wymienionych w tym przepisie.
Art. 5191 k.p.c.
Skutkuje to jej oddaleniem (art. 5191 w zw.
Art. 39814 k.p.c.
art. 153 k.c
Tym samym, w jego ocenie, doszło do naruszenia art. 153 k.c.
art. 39814 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 301/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Iwona Koper‎SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku T. K. i A. K.‎przy uczestnictwie C. W., S. W., P. W. i Gminy K.‎o rozgraniczenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2015 r.‎skargi kasacyjnej uczestnika S. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 5 listopada 2013 r., oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 12 lipca 2012 r. w ten sposób, że dokonał rozgraniczenia działki nr 329 położonej w miejscowości S. gm. K. z działkami o numerach 330, 331 i 332 wzdłuż linii poprowadzonej według wskazanych w tym orzeczeniu punktów, oznaczonej na mapie przez biegłego geodetę J. H. kolorem zielonym, czyli według granic ewidencyjnych.Postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżył skargą kasacyjną uczestnik postępowania S. W. Zarzucił naruszenie art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 968 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.

U. Nr 3, poz. 13, ze zm.), dalej: „u.s.w.g.”, przez pominięcie zawartego w tym przepisie wymogu wyrażenia zgody właściciela na objęcie postępowaniem scaleniowym działki siedliskowej, a taka zgoda co do działki nr 330 nie została wyrażona. Tym samym, w jego ocenie, doszło do naruszenia art. 153 k.c. przez wytyczenie granic według stanu prawnego odpowiadającego danym z ewidencji gruntu, podczas gdy należało przeprowadzić rozgraniczenie według pozostałych kryteriów wymienionych w tym przepisie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżący, kwestionując rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego ustalające przebieg granic zgodnie z ewidencją gruntów, przypisuje zasadnicze znaczenie zarzutowi naruszenia art. 1 ust. 3 u.s.w.g. Zgodnie z tym przepisem grunty pod zabudowaniami nie mogą być objęte scaleniem bez zgody ich właściciela (samoistnego posiadacza). Właściciele zaś takiej zgody co do działki nr 330 nie wyrazili, a zatem, jego zdaniem, nie są wiążące co do przebiegu granic tej działki granice ewidencyjne, wobec czego należy je ustalić według dalszych kryteriów rozgraniczenia wskazanych w art. 153 k.c. Skarżący pomija jednak, że zgodnie z art. 12 ust. 1 u.s.w.g. postępowanie scaleniowe kończyło się ostateczną decyzją prezydium powiatowej rady narodowej (od dnia 1 czerwca 1975 r. decyzją wojewody) o zatwierdzeniu projektu scalenia.

Sądy powszechne są związane treścią takiej decyzji, dopóki nie zostanie ona podważona w trybie nadzorczym (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 9 października 2007 III CZP 47/07, OSNC 2008 nr 3, poz.30). Stąd też powoływanie się w skardze na uchybienia w postępowaniu scaleniowym jest bezskuteczne, zaś przytoczone orzecznictwo sądów administracyjnych chybione o tyle, o ile są to wypowiedzi tych sądów pochodzące z rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu sądowo-administracyjnym po zaskarżeniu decyzji zatwierdzających scalenie gruntów.

Stosownie do art. 10 u.s.w.g. stan własności lub posiadania uczestników scalenia lub wymiany gruntów oraz powierzchnie użytków i klas gruntów określa się według danych uwidocznionych w ewidencji gruntów. Jak ustaliły Sądy obu Instancji, skarżący był uczestnikiem postępowania scaleniowego a działka nr 330 przedmiotem tego postępowania. W wyroku z dnia 22 lutego 1971 r., II CR 94/71 (OSPiKA 1972, nr 6, poz. 104) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że po zakończeniu postępowania scaleniowego może być prowadzony spór sądowy, ale w znaczeniu podmiotowym, tj. spór o to, kto jest właścicielem nowej działki.

Nie może natomiast być takiego sporu w znaczeniu przedmiotowym a więc, czy nowa działka ma prawidłowy obszar, kształt, granice. W tym zakresie orzeczenie komasacyjne nie podlega kontroli sądu. Założeniem bowiem komasacji jest stworzenie nowej, bardziej racjonalnej konfiguracji gruntów. Powstanie nowych nieruchomości o określonych granicach i powierzchni jest traktowane zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie jako skutek konstytutywny decyzji zatwierdzającej projekt scalenia (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2013 r., III CZP 16/13, OSNC 2014, nr 1, poz. 2).

Skoro zatem w zaskarżonym postanowieniu przeprowadzono rozgraniczenie według granic z ewidencji gruntów ustalonych w postępowaniu scaleniowym, oznacza to, że dokonano tego według stanu prawnego, a zatem sugerowanie w skardze kasacyjnej konieczności przeprowadzenia rozgraniczenia według kolejnych kryteriów wskazanych w art. 153 k.c. jest nieuzasadnione. Skutkuje to jej oddaleniem (art. 5191 w zw. z art. 39814 k.p.c.).