Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 296/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for non-legal issues and procedural defects under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 296/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the arguments raised did not meet statutory requirements for legal review. The appellant focused on factual disputes regarding personal rights and procedural costs, neither of which constitutes a ground for cassation under the Civil Procedure Code. Consequently, the court declared the appeal inadmissible in part and refused to accept it in the remaining scope.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it relies on facts rather than legal issues or if it challenges a procedural decision not subject to cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code provisions personal rights protection procedural costs ruling legal issue requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
§ 6 pkt 7 w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 3986 § 3 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 296/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa Jana L.

przeciwko Skarbowi Państwa-Prokuraturze Okręgowej w N.

i

Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K.

o ochroną dóbr osobistych i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16

kwietnia 2010 r.,

odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej orzeczenia

o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu,

a w pozostałym zakresie odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania

i

przyznaje

adwokatowi

T.

P. (Kancelaria

Adwokacka w N.) od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny ) kwotę

3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) z należnym podatkiem od

towarów i usług.

Uzasadnienie

Powód Jan L. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

16 kwietnia 2010 r., podnosząc jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie jej do

rozpoznania występującą w sprawie problematykę „naruszenia dóbr osobistych, do

których należy prawo do ochrony prawnej przy wykonywaniu czynności z zakresu

władzy publicznej” oraz kwestię „ścisłego przestrzegania przez władzę sądowniczą

przepisów

stanowionych

przez

władzę

wykonawczą

na

mocy

uprawnień

udzielonych przez władzę ustawodawczą odnośnie przyznawania należności

zgodnie z taryfą”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy

wielokrotnie wyjaśniał, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania powinno odnosić się do przewidzianych w art. 398 9 § 1 k.p.c.

przesłanek przedsądu.

Tymczasem skarżący w skardze powołał się na okoliczności, które nie

zostały przez ustawodawcę wymienione jako uzasadniające przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagań

przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c.

Należy

także

zauważyć,

że

druga

z

powołanych

w

skardze

okoliczności wskazuje na zaskarżenie rozstrzygnięcia o kosztach procesu, które

nie jest orzeczeniem, od którego przysługuje skarga kasacyjna (art. 398 1 § 1 k.p.c.)

i z tego względu skarga w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art.

3986 § 3 k.p.c.

Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie § 6 pkt 7 w związku

z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U.

z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).