Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of legal issue requiring interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without examining the merits, ruling it obviously unfounded. The appellant argued the lower court failed to investigate whether a third party acquired property ownership through prescription, claiming the court was bound only by the parties' claims. The court rejected this, citing a prior precedent establishing that courts examine prescription prerequisites only for specifically indicated parties, none of whom were named here. Consequently, no legal issue requiring interpretation existed, and the appeal was inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists or the appeal is obviously justified; an appeal is obviously unfounded when the lower court correctly limited its examination to the parties specifically indicated by the litigants regarding prescription claims.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 294/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku J. K.przy uczestnictwie M. K. i S. W.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca 1307/13, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika S. W. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą jej zasadność. Miała ona wynikać stąd, że Sąd z urzędu nie badał, czy ktoś inny niż wnioskodawca nie nabył własności nieruchomości, której dotyczyła sprawa, przez zasiedzenie.
W ocenie skarżącego w sprawie o zasiedzenie sąd jest bowiem związany jedynie przedmiotem postępowania. Zarzut ten w świetle uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2015 r., III CZP 112/14, nie jest trafny, bo jednoznacznie przyjęto w niej, że sąd bada spełnienie się przesłanek zasiedzenia nie wobec wszystkich, lecz wyłącznie wskazanych podmiotów, przy czym wskazania może dokonać wnioskodawca lub uczestnik postępowania. W tej sprawie osoba, którą wskazuje się w skardze kasacyjnej, nie była wcześniej przez nikogo wskazywana.
Skarga nie jest zatem oczywiście uzasadniona i nie ma podstaw do przyjęcia jej do rozpoznania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n