Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded under Polish Civil Procedure Code Article 3989.1.4.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, ruling it was not clearly justified under Article 3989 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code. The appellant argued that the appellate court violated procedural rules regarding evidence and factual findings, but the court found these arguments insufficient to demonstrate an obvious legal error. Consequently, the appeal was rejected without further examination of the merits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly justified only when its grounds for appeal are so evident that a layperson can recognize their merit without deep legal analysis, requiring a qualified character of legal violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 278/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa W. sp. z o.o. w Ł.przeciwko M. M. i E. M.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. oddala wniosek pozwanej E. M. o zasądzenie od powódki kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powodowa spółka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 lutego 2014 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Gospodarczego w K. z dnia 6 września 2013 r., którym Sąd oddalił powództwo o zasądzenie od pozwanych M.
M. i E. M. solidarnie kwoty 107 588,36 zł z odsetkami. Powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji i uwzględnienie powództwa, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, Sąd Apelacyjny bowiem naruszył art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez niewskazanie dowodów, na podstawie których poczynił uzupełniające ustalenia faktyczne, art. 235 § 1 i 2 oraz art. 236 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez przyjęcie za podstawę ustaleń dowodów, które nie zostały formalnie dopuszczone i przeprowadzone na rozprawie, art. 47914 § 2 w związku z art. 47914a i art. 391 § 1 k.p.c. przez przyjęcie za podstawę ustalenia chwili powzięcia wiadomości o bezskuteczności egzekucji przeciwko M. sp. z o.o. w K. dowodów niezgłoszonych przez strony, art. 442 § 1 k.c. przez nieustalenie, kiedy powódka dowiedziała się o osobach obowiązanych do naprawienia szkody, i art. 442 § 1 k.c. w związku z art. 299 § 1 k.s.h. przez ustalenie chwili dowiedzenia się o szkodzie jedynie na podstawie domniemania faktycznego przy równoczesnym nieustaleniu chwili dowiedzenia się o osobach obowiązanych do jej naprawienia.Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Tak rozumianej oczywistości skarżąca nie wykazała, nie świadczy o niej bowiem powtórzenie przytoczonych podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżących przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W związku z wnioskiem pozwanej E. M. o zasądzenie od powódki kosztów postępowania kasacyjnego trzeba zauważyć, że w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461) przewidziano w postępowaniu kasacyjnym wynagrodzenie jedynie za czynności określone w § 13 ust.
4. Nie przewidziano w nim wprawdzie wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, niemniej w orzecznictwie przyjmuje się, że przysługuje ono według stawki przewidzianej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1998 r., III CKN 805/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 79). Wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego został zgłoszony w piśmie złożonym po upływie terminu wskazanego w art. 3987 § 1 k.p.c., które nie może być uznane za odpowiedź na skargę kasacyjną (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r., IV CKN 1071/00, OSNC 2003, nr 9, poz. 120, z dnia 14 marca 2003 r., V CKN 1733/00, nie publ., z dnia 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, nie publ. i z dnia 14 lutego 2012 r., II PK 139/11, nie publ.). Z tej przyczyny wniosek pozwanej o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu.