Supreme Court dismisses appeal claiming court reasoning violated personal rights, finding no legal basis for liability.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against a lower court's rejection of her claim for personal rights protection. The plaintiff argued that the appellate court's reasoning violated her dignity and honor, but the Supreme Court found no such infringement occurred. The court determined that the lower court's reasoning contained only necessary judicial evaluations and factual findings, which do not constitute a wrongful act under civil liability law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 23 k.c.; Art. 24 k.c.; Art. 448 k.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified under Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. if the lower court's reasoning does not constitute a wrongful infringement of personal rights, as judicial evaluations within the scope of legal reasoning are not actionable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 266/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. S.przeciwko E. B.o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] adwokatowi O.M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2016 r., w którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 marca 2016 r. Powódka wystąpiła przeciwko pozwanej z pozwem o ochronę jej dóbr osobistych i domagała się m.in. nakazania pozwanej przeproszenia powódki w odpowiedni sposób, zasądzenia zadośćuczynienia w wysokości 1.000 000 zł oraz zasądzenia odpowiedniej kwoty na rzecz określonej w pozwie fundacji. Sąd Okręgowy oddalił powództwo powódki jako nieuzasadnione. W skardze kasacyjnej powódki podnoszono naruszenie art. 23 k.c., 24 k.c. i 448 k.c. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku, jego zmianę i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p., bowiem - wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego - doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zadośćuczynienie nie występuje - wbrew stanowisku strony skarżącej -przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Złożona skarga kasacyjna nie jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu.
Sąd Apelacyjny oczywiście trafnie założył, że de lege lata nie jest wyłączona możliwość przypisania sędziemu odpowiedzialności cywilnej w związku z bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych innych osób w toku dokonywania przez niego czynności judykacyjnych (np. wydawania rozstrzygnięć i ich uzasadnienia). Muszą być jednak spełnione wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności przewidziane w art. 23, 24 i 448 k.c. Sąd Apelacyjny wskazał, że powódka łączy naruszenie jej dóbr osobistych przez pozwaną z treścią uzasadnienia postanowienia z dnia 8 maja 2014 r. (w sprawie - I C […]), uzasadnienia z dnia 5 maja 2014 r. (w sprawie I C […]) i fragmentami uzasadnienia z dnia 6 maja 2014 r. (w sprawie - I C […]; s.8-9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).
Szersza analiza treści uzasadnień wspomnianych postanowień prowadziła Sąd Apelacyjny do wniosku, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki. W uzasadnieniach tych podano informacje wynikające z dokonywanych przez Sąd ustaleń faktycznych w rozpatrywanych sprawach, ponadto zawarto tam rozważania i oceny, które mieszczą się w ramach dyskrecjonalnego osądu sądu, nie wychodzą one poza niezbędny cel i sens uzasadnienia jurydycznego i tym samym nie można uznać, że należy im przypisywać bezprawny charakter. Tym samym nie było podstaw do twierdzenia, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki (np. w postaci jej godności i czci, por. s. 6 uzasadnienia skargi kascyjnej powódki).
Sąd Apelacyjny trafnie też zauważył, że naruszenia dóbr osobistych nie można wiązać z samym tylko nieuwzględnieniem wniosków powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych lub ustanowienia pełnomocnika z urzędu (s. 8 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce i postępowaniu kasacyjnym orzeczono stosownie do postanowień § 8 rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). awjw