Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 237/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal in boundary dispute for lack of legal issue and factual errors.

Numero d'incarto III CSK 237/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by D. Ż. against the lower court's boundary determination. The appellant argued for a significant legal issue and obvious justification, but the court found no such grounds as the lower court correctly applied the principle of good faith and seized possession. Consequently, the appeal was dismissed because it relied on factual findings and evidence assessment, which are outside the Supreme Court's jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.; Art. 7 k.c.; Art. 153 k.c. A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or obvious justification, and cannot challenge factual findings or evidence assessment by the lower courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal boundary dispute resolution good faith possession seized possession rule factual findings review legal issue threshold Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Poza tym, nie można z przesłanką określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Wskazane ponadto w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczą ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych przez Sąd Okręgowy; tymczasem zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.)Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 7 k.c.
Ustawa wprowadza domniemanie dobrej wiary (art. 7 k.c.).
Art. 153 k.c.
Przez stan prawny w rozumieniu art. 153 k.c. należy rozumieć również stan powstały na skutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntów, o czym Sąd rozstrzyga w sprawie o rozgraniczenie (por.m.in.
art. 3989 § 1 k.p.c
Poza tym, nie można z przesłanką określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Poza tym, nie można z przesłanką określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Poza tym, nie można z przesłanką określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 153 k.c
Przez stan prawny w rozumieniu art. 153 k.c.
art. 7 k.c
Ustawa wprowadza domniemanie dobrej wiary (art. 7 k.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
II CZ 89/2005
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
V CSK 2004/06
135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r.
IV CSK 8/06
IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
III CRN 424/66
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1967 r., III CRN 424/66, OSNCP 1967, nr 11, poz.
III CRN 41/74
206, z dnia 22 kwietnia 1974 r., III CRN 41/74, OSPiKA 1975, nr 4, poz.
IV CK 255/02
96, z dnia 5 grudnia 2003 r., IV CK 255/02, nie publ.).
III CZP 35/03
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2003 r., III CZP 35/03, niepubl., z dnia 16 grudnia 2015 r., IV CSK 132/15, niepubl.
II CSK 472/13
Supreme Court dismisses appeal; administrative permits do not prove civil ownership consent for easement acquisition.
II CSK 346/08
Supreme Court dismisses appeal; unauthorized energy lines on state land constitute bad faith possession requiring compensation.
II CSK 400/08
Supreme Court dismisses appeal allowing claim for compensation for unauthorized use of land by energy lines.
II CSK 121/09
Supreme Court dismisses claim for compensation for unauthorized use of land due to lack of proven intent to contract.
II CSK 439/09
Supreme Court dismisses appeal on unjust enrichment, ruling good faith requires valid title, not mere possession.
V CSK 440/12
Supreme Court dismissed appeal on acquisition by prescription due to lack of good faith and title.
V CSK 550/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., V CSK 550/07, niepublikowane).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 237/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku D. Ż.‎przy uczestnictwie K. L., J. L., B. O. D., B. O. i Gminy C.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek uczestników o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący odwołał się do występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, oraz wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występują te przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).

W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r.

IV CSK 8/06, LEX nr 201037). Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera. Poza tym, nie można z przesłanką określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. równocześnie podnosić, że w ramach naruszenia tych samych przepisów w sprawie pojawiło się istotne zagadnienie prawne. Jest to błąd logiczny, albowiem, gdy wchodzi w rachubę zagadnienie prawne skarga kasacyjna nie może być oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2008 r., V CSK 550/07, niepublikowane). Przez stan prawny w rozumieniu art. 153 k.c. należy rozumieć również stan powstały na skutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntów, o czym Sąd rozstrzyga w sprawie o rozgraniczenie (por.m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1967 r., III CRN 424/66, OSNCP 1967, nr 11, poz. 206, z dnia 22 kwietnia 1974 r., III CRN 41/74, OSPiKA 1975, nr 4, poz. 96, z dnia 5 grudnia 2003 r., IV CK 255/02, nie publ.).

Sądy meriti w sprawie dokonały ustalenia przebiegu granicy według stanu prawnego i ustalając, że doszło do zasiedzenia fragmentu gruntu przez właścicieli działki nr [x]. Z kolei o dobrej albo złej wierze posiadacza decyduje chwila uzyskania posiadania (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2003 r., III CZP 35/03, niepubl., z dnia 16 grudnia 2015 r., IV CSK 132/15, niepubl. z dnia 7 maja 1971 r., I CR 302/71, LEX nr 6921, z dnia 25 czerwca 2003 r., III CZP 35/03, LEX nr 83981). Dobra wiara zasiadującego posiadacza występuje wówczas, gdy ingerowanie w cudzą własność rozpoczęło się w takich okolicznościach, które usprawiedliwiały przekonanie posiadacza, że nie narusza cudzego prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2014 r.

II CSK 472/13, niepubl.). Ustawa wprowadza domniemanie dobrej wiary (art. 7 k.c.). Wzruszyć je może dowód, że posiadacz w chwili rozpoczęcia posiadania wiedział lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o tym, że narusza swym zachowaniem prawo innej osoby (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 25 listopada 2008 r., II CSK 346/08, z dnia 3 kwietnia 2009 r., II CSK 400/08, z dnia 24 lipca 2009 r., II CSK 121/09, postanowienia: z dnia 17 marca 2010 r., akt II CSK 439/09, z dnia 6 września 2013 r. V CSK 440/12). W sprawie nie doszło do obalenia domniemania wynikającego z art. 7 k.c. Wskazane ponadto w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczą ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanych przez Sąd Okręgowy; tymczasem zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.)Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj