Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 222/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of serious legal issues despite procedural violations alleged by the appellant.

Numero d'incarto III CSK 222/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ordering the appellant to pay the respondent's legal costs. Although the appellant argued that the appellate court violated procedural rules and misinterpreted the Civil Code regarding defect removal deadlines, the Supreme Court found no serious legal issues or interpretative conflicts requiring its review. The court emphasized that the appellant failed to demonstrate a clear violation of established legal principles or a need for a general legal interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 637 § 1, 2 k.c.: A cassation appeal is not admissible if it does not raise a serious legal issue or a need for interpretation of provisions causing significant doubts or divergences in case law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility serious legal issue requirement Civil Code defect removal procedural violation threshold legal interpretation divergence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje, jeśli w sprawie występuje chociaż jedna z wymienionych w nim przesłanek.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
Art. 637 § 1 k.c.
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie połączył z koniecznością wyjaśnienia czy ustalenie jaki termin jest odpowiedni do usunięcia wady dzieła, zgodnie z art. 637 § 1 k.c.
Art. 637 § 2 k.c.
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie połączył z koniecznością wyjaśnienia czy ustalenie jaki termin jest odpowiedni do usunięcia wady dzieła, zgodnie z art. 637 § 1 k.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
tytułem wynagrodzenia za wykonanie dzieła.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art.
art. 637 § 1 k.c
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie połączył z koniecznością wyjaśnienia czy ustalenie jaki termin jest odpowiedni do usunięcia wady dzieła, zgodnie z art. 637 § 1 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PK 306/02
11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
III CK 585/04
11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
I CSK 108/08
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide legal arguments supporting the claim.
I UK 325/11
Supreme Court dismisses pension appeal citing procedural defects and correct statutory interpretation of early retirement conditions.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 222/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa O. sp. z o.o. w O. ‎przeciwko I. S.A. w B. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,‎skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEZaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 kwietnia 2015 r., którym zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 184 500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 listopada 2013 r. tytułem wynagrodzenia za wykonanie dzieła.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie połączył z koniecznością wyjaśnienia czy ustalenie jaki termin jest odpowiedni do usunięcia wady dzieła, zgodnie z art. 637 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 grudnia 2014 r., jest uzależnione od wszystkich okoliczności sprawy, czy też jedynie od technicznych możliwości usunięcia wady w terminie określonym w wezwaniu dającego zlecenie.

Ponadto niezbędna jest także odpowiedź na pytanie czy wadę dzieła można uznać za istotną w sytuacji, gdy mieści się ona w normach technicznych, przewidzianych dla ustalenia jego jakości, a jednocześnie z jej przyczyny dzieło nie może być wykorzystane do założonego celu w rozumieniu art. 637 § 2 k.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej wynika z rażącego naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisów postępowania (art. 230 i 233 w związku z art. 382 i 391 § 1 k.p.c.) i prawa materialnego (art. 637 § 1 i 2 k.c.), które doprowadziło do błędnego przyjęcia, że powódka nie wykonała badania szczelności przedmiotu, bo nie było wyszczególnione w zamówieniu, chociaż zdawała sobie sprawę w jaki sposób będzie ono wykorzystywane.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym o szczególnym charakterze, nakierowanym na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni. Nie stanowi ogólnie dostępnego środka zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jego rolą jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania prawa czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie, a rozpoznając skargę kasacyjną, nie osądza sprawy.

Nie w każdej zatem sprawie skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania następuje, jeśli w sprawie występuje chociaż jedna z wymienionych w nim przesłanek. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powołanie się przez skarżącego na istniejące w sprawie istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz podania argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.

Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).Potrzeba dokonania wykładni przepisów prawnych, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., obligowała skarżących do wskazania przepisu, który wymagałyby wykładni, ponieważ dotychczas do tego nie doszło albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z dnia 11 stycznia 2008r., I UK 283/07; z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, niepubl.), jak też wyjaśnienia na czym polegają wątpliwości związane z rozumieniem tego przepisu oraz przedstawienia, że wątpliwości te mają poważny i rzeczywisty charakter, nie są zaś zwykłymi wątpliwości, które wyłaniają się w każdym procesie stosowania prawa.

Jeśli na tle stosowania tych przepisów powstały już rozbieżności w orzecznictwie na skarżącym spoczywa obowiązek ich przedstawienia. Skarżąca połączyła obie przedstawione przyczyny w odniesieniu do obu pytań, ale nie spełniają one jednak wymagań dla nich przewidzianych. Kwestia terminu właściwego do usunięcia wad dzieła, niezależnie od tego, że nie ma znaczenia w sprawie, była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. Kładzie ona nacisk na wyważenie interesów obu stron oraz realne możliwości wykonania naprawy, w odniesieniu do uregulowań przewidzianych w art. 637 k.c., w okresie jego obowiązywania.

Podkreślenia wymaga także, że wielorakość przyczyn, które mogą wywołać wadliwość dzieła sprawia, że nie jest możliwe dokonanie przez Sąd Najwyższy wykładni o charakterze generalnym. Skupienie się jedynie na okolicznościach sprawy, której dotyczy skarga kasacyjna pozostaje w sprzeczności z abstrakcyjnym charakterem tego środka odwoławczego. W odniesieniu do drugiego zastrzeżenia, zaznaczyć należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż wadliwość dzieła powinna być oceniana w relacji do treści zawartej umowy. Skarżąca nie powołała orzeczeń, które wskazują na rozbieżność w zapatrywaniach i potrzebę dokonania wykładni.

Brak także podstaw do przyjęcia, że występuje nowe, nierozwiązane dotychczas zagadnienie prawne, wymagające stanowiska Sądu Najwyższego. Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. W tym celu skarżący powinien zawrzeć we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania stosowny wywód prawny i przedstawić argumenty jurydyczne.

Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania, na tle motywów zaskarżonego postanowienia i jej podstaw, nie daje zezwala na taką jej ocenę. Argumenty skarżącej nie zawierają twierdzeń wskazujących na naruszenie zaskarżonym wyrokiem prawa, a tym bardziej w stopniu kwalifikowanym.

W szczególności nie doszło do oparcia orzeczenia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią, przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Powódka skoncentrowała się na przedstawieniu własnego przekonania o popełnieniu niedopuszczalnych nieprawidłowości, które nie znalazło potwierdzenia.W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw