Supreme Court quashes lower court ruling for lack of legal basis regarding administrative decision necessity to erase land management rights.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's dismissal of an appeal by the State Treasury regarding the correction of land registry entries. The lower court had ruled that an administrative decision was strictly required to erase land management rights, relying on repealed statutes that were no longer valid. The Supreme Court found this legal foundation obsolete and determined that the court's jurisdiction included verifying whether the rights had actually expired without such a decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 10 ust. 1 u.k.w.h.; Art. 2 ust. 4 ustawy o zmianie ustawy o gospodarce gruntami; The court's jurisdiction extends to determining if land management rights have expired without a specific administrative decision, rendering the prior requirement for such a decision legally unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 22/06
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa-Prezydenta Miasta […]
przeciwko „P.” S.A.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 kwietnia 2006 r.,
skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...],
uchyla
zaskarżony
wyrok
i
sprawę
przekazuje
Sądowi
Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o
kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2005 r. oddalił apelację
powodowego Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta […]od wyroku Sądu
Rejonowego w K. z dnia 9 listopada 2004 r., którym oddalono powództwo o
uzgodnienie treści bliżej określonej księgi wieczystej poprzez wykreślenie w dziale
II wpisu zarządu i użytkowania na rzecz pozwanych P. U podłoża tego
rozstrzygnięcia legł pogląd, że dla wykreślenia prawa zarządu, a także
użytkowania, niezbędna jest decyzja właściwego organu administracyjnego o ich
wygaśnięciu.
Skarga kasacyjna powoda – oparta na obu podstawach z art. 3983 k.p.c.
zawiera zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie
ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, art. 6 k.c., art. 10
ustawy o księgach wieczystych i hipotece, a także art. 328 § 2 oraz art. 385 k.p.c.,
i zmierza do uchylenia powyższego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawą prawną powództwa jest art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.
o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361
ze zm. - dalej "u.k.w.h."). Zgodnie z tym przepisem, w razie niezgodności między
stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym
stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo
jest dotknięte wpisem nie istniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać
usunięcia tej niezgodności. Przedmiotem postępowania dowodowego w takiej
sprawie jest więc ustalenie, czy istotnie zachodzi niezgodność treści księgi
wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, uzasadniająca jej usunięcie przez
dokonanie prawidłowych wpisów.
Sąd Okręgowy - odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia
27 sierpnia 1998 r., sygn. akt IIICZP 95/06, OSNC 1997, nr 1, poz. 3 - oddalił
apelację skarżącego, wyrażając przy tym przytoczony pogląd, że dla wykreślenia
prawa zarządu, a także użytkowania, niezbędna jest decyzja właściwego organu
administracyjnego o ich wygaśnięciu. Uszło jednak jego uwagi, że przepisy, które
stanowiły podstawę prawną tego poglądu zostały uchylone z dniem 1 stycznia
1998r. poprzez art. 241 pkt. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.).
Chodzi o art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1992 r. o zmianie ustawy
o gospodarce gruntami (...), z którego wynikało, że nieruchomości będące
w użytkowaniu osób prawnych pozostają nadal w ich użytkowaniu, a także,
stosowany w drodze analogii, art. 2 ust. 8 tej ustawy. Ponadto, że uchylająca te
przepisy ustawa o gospodarce nieruchomościami nie zawiera ich odpowiedników.
Oznacza to, że nie znajduje podstaw prawnych pogląd, iż dopóki nie zostanie
wydana ostateczna decyzja właściwego organu administracyjnego o wygaśnięciu
zarządu (użytkowania) gruntów, o które chodzi w sprawie, dopóty pozostają one
nadal w zarządzie (użytkowaniu) pozwanych. Należało zatem uznać, że
w niniejszej sprawie zakresem kognicji sądu jest objęta okoliczność, czy, jak
twierdzi skarżący, prawo zarządu (użytkowania), wpisane na rzecz pozwanych w
dziale II księgi, wieczystej wygasło.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.