Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 214/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation on inheritance title change, citing binding precedent and lack of statutory connection.

Numero d'incarto III CSK 214/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeals filed by the applicant and the City of Rzeszów regarding a change to an inheritance title decision. The applicant argued for a broad interpretation of the law to allow changes when another person acquired the inheritance, while the City claimed a procedural violation regarding summons rules. The court rejected both arguments, relying on a binding precedent that limits the scope of the relevant article and clarifying that the cited procedural provisions do not connect in the manner suggested by the appellants.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 679 § 3 k.p.c.; Art. 510 § 2 k.p.c.: The Supreme Court's binding precedent limits the application of Art. 679 k.p.c. to changing inheritance titles, and the cited procedural articles do not form a connected basis for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal inheritance title change binding precedent ratio procedural summons rules civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 679 § 3 k.p.c.
Wnioskodawczyni wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (art. 679 § 3 k.p.c.).
Art. 510 § 2 k.p.c.
Przepis art. 510 § 2 k.p.c. dotyczy wezwania do udziału w sprawie konkretnej, zindywidualizowanej osoby o znanej tożsamości, natomiast art.
Art. 672 k.p.c.
510 § 2 i art. 672 k.p.c. nie pozostają ze sobą w związku, który skarżąca sugeruje.
Art. 673 pkt 4 k.p.c.
Art. 679 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Wnioskodawczyni wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (art. 679 § 3 k.p.c.).
Art. 403 § 2 k.p.c.
Właściwe są w tym przypadku przepisy art. 403 § 2 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 524 § 2 k.p.c.
13 § 2 i art. 524 § 2 k.p.c.Z tych względów przyczyna kasacyjna wskazywana przez wnioskodawczynię nie występuje.Nie występuje także przyczyna kasacyjna eksponowana przez Gminę Miasta Rzeszów, gdyż art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
510 § 1 k.p.c., a których istnienie i tożsamość nie są znane ani sądowi, ani uczestnikom występującym w sprawie.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 510 § 1 k.p.c.
524 § 2 k.p.c.Z tych względów przyczyna kasacyjna wskazywana przez wnioskodawczynię nie występuje.Nie występuje także przyczyna kasacyjna eksponowana przez Gminę Miasta Rzeszów, gdyż art. 510 § 2 i art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 81/11

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 214/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. W.‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Rzeszowa i Gminy Miasta Rzeszów‎o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Gminy Miasta Rzeszów oraz skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca 1411/14, odmawia przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika Skarbu Państwa, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił obie apelacje od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 19 grudnia 2013 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji skargi kasacyjne wnieśli: wnioskodawczyni oraz uczestniczka Gmina Miasta Rzeszów. Wnioskodawczyni wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości (art. 679 § 3 k.p.c.). Zanegowała wykładnię, że „przepis ten nie daje podstawy do zmiany postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, w przypadku przeprowadzenia dowodu, iż spadek w całości nabyła inna osoba niż wskazana w prawomocnym postanowieniu o stwierdzenie nabycia spadku, gdy w obrocie prawnym istnieje inne, uprzednie oraz zgodne ze stanem prawnym i faktycznym, prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po tym samym spadkobiercy”.Z kolei skarżąca Gmina wskazała na oczywistą zasadność skargi, na co wskazuje oczywiste naruszenie art. 510 § 2 w związku z art. 672, 673 pkt 4 i art. 679 § 1 zdanie drugie k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Problem poruszony w skardze wnioskodawczyni został wyjaśniony w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2012 r., III CZP 81/11 (OSNC 2013, nr 1, poz.1), mającej moc zasady prawnej, a więc wiążącej wszystkie składy Sądu Najwyższego, także skład w niniejszej sprawie.Zgodnie z tą uchwałą, art. 679 k.p.c. nie stanowi podstawy uchylenia kolejnego prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po tym samym spadkodawcy.

Właściwe są w tym przypadku przepisy art. 403 § 2 w związku z art. 13 § 2 i art. 524 § 2 k.p.c.Z tych względów przyczyna kasacyjna wskazywana przez wnioskodawczynię nie występuje.Nie występuje także przyczyna kasacyjna eksponowana przez Gminę Miasta Rzeszów, gdyż art. 510 § 2 i art. 672 k.p.c. nie pozostają ze sobą w związku, który skarżąca sugeruje. Przepis art. 510 § 2 k.p.c. dotyczy wezwania do udziału w sprawie konkretnej, zindywidualizowanej osoby o znanej tożsamości, natomiast art. 672 k.p.c. przewiduje wezwanie tzw. abstrakcyjne, skierowane do nieznanego kręgu osób, w celu odszukania i ustalenia osób, które mogą być zainteresowane w rozumieniu art. 510 § 1 k.p.c., a których istnienie i tożsamość nie są znane ani sądowi, ani uczestnikom występującym w sprawie.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.