Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 210/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on unfair competition, upholding trademark infringement judgment against US company.

Numero d'incarto III CSK 210/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants against a lower court judgment ordering them to cease using a trademark and stop unfair competition. The court found the first-instance and second-instance proceedings valid, noting that the plaintiff's US-based company was properly represented by its vice-president despite the lack of public registration of such authority. Consequently, the court rejected arguments regarding procedural defects and upheld the original ruling against the defendants.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 § 2 p.p.m.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The personal status of a legal person includes its organizational structure and representation; therefore, the validity of a power of attorney must be assessed according to the law of the state where the legal person is domiciled, and procedural defects in representation do not justify cassation if the representative's authority is substantiated by sworn statements and notarized documents.

Parole chiave

Generato dall'IA
unfair competition trademark infringement legal person status power of attorney foreign representation cassation procedure personal status

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 § 2 p.p.m.
Zgodnie z art. 9 § 2 p.p.m., zdolność osoby prawnej podlega prawu państwa,
Art. 355 § 1 k.p.c.
tym zakresie cofnął powództwo, a więc, zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c., należało w tym
Art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.
określonych w art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c., art.
Art. 3701 k.p.c.
Zarzut naruszenia art. 3701 w związku z art.
Art. 373 k.p.c.
3701 w związku z art. 373 k.p.c. przez nieodrzucenie
Art. 3983 § 3 k.p.c.
dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 296 ust. 2 pkt 1 p.w.p.
na podstawie art. 296 ust.
Art. 153 ust. 1 p.w.p.
2 pkt 1 w związku z art. 153 ust.
Art. 10 ust. 1 u.z.n.k.
ze zm.; dalej: p.w.p.) i art. 10 ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 210/07

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa O.(...) Inc. z C.(...)

przeciwko A. K., J. D.”P.(...)” sp. j. z siedzibą w K., A. K., J. D. „P.(...) - S.(...)” sp. j. z

siedzibą w K. i „P.(...) K.” sp. z o.o. z siedzibą w K.

o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji i ochronę znaku towarowego,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2008 r.,

skargi kasacyjnej pozwanych A. K., J. D. „P.(...)” sp. j. z siedzibą w K. i „P.(...) K.” sp. z

o.o. z siedzibą w K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 maja 2006 r. Sąd Okręgowy w K. nakazał pozwanym: (1) A.

K., J. D. „P.(...)” Spółce Jawnej w K., (2) A. K., J. D. „P.(...) - S.(...)” Spółce Jawnej w K.

oraz (3) „P.(...) K.” Spółce z o.o. w K. zaprzestania oznaczenia znakiem towarowym

„O.(...)” zaworów antyprzepełnieniowych oraz zaworów oddachowych i wprowadzenia

tak oznaczonych towarów do obrotu, zakazał pozwanym posługiwania się oznaczeniami

produktów używanych przez powoda - O.(...) [obecnie O.(...) Inc] z C. USA - na

oznaczenie zaworów antyprzepełnieniowych (...) oraz zaworów oddachowych (...) i (...),

zakazał pozwanym reklamowania oryginalnych wyrobów powoda i powoływania się na

fakt, iż są firmami uprawnionymi do reprezentowania powoda w zakresie sprzedaży jego

produktów, w pozostałym zakresie postępowanie umorzył i zasądził od pozwanych

solidarnie na rzecz powoda koszty postępowania w kwocie 27.783,05 zł. Sąd Okręgowy,

na podstawie art. 296 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca

2000 r. - Prawo własności przemysłowej (jedn. tekst: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117

ze zm.; dalej: p.w.p.) i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji (jedn. tekst: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.; dalej:

u.z.n.k.), uznał roszczenie powoda za uzasadnione, gdyż pozwani bezprawnie używali

zarejestrowanego

znaku

towarowego

powoda,

wywołując

niebezpieczeństwo

wprowadzenia w błąd nabywców towaru powoda. Zdaniem Sądu Okręgowego, powód,

precyzując swoje żądanie w piśmie z dnia 5 lipca 2004 r., nie domagał się, inaczej niż w

pozwie, nakazania pozwanym opublikowania na ich koszt w czasopismach fachowych

wymienionych w pozwie treści rozstrzygnięcia zapadłego w niniejszej sprawie, zatem w

tym zakresie cofnął powództwo, a więc, zgodnie z art. 355 § 1 k.p.c., należało w tym

zakresie umorzyć postępowanie. Również niezasadne było domaganie się przez

powoda zapłaty kosztów zastępstwa przez każdego z pozwanych w wysokości 7.200 zł,

gdyż niniejsza sprawa nie należała do skomplikowanych.

Zarówno powód, jak i pozwani wnieśli apelacje od wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2006 r. (1) zmienił pkt IV

zaskarżonego wyroku w ten sposób, że nadał mu brzmienie: „nakazuje wszystkim

pozwanym opublikowanie na ich koszt treści niniejszego wyroku w czasopismach:

„S.(…)” oraz „Ś.(...)”, (2) zmienił pkt V zaskarżonego wyroku w ten sposób, że zasądził

na rzecz powoda od każdego z pozwanych koszty procesu w kwotach po 16.188,50 zł,

(3) apelacje pozwanych oddalił i zasądził od każdego z nich na rzecz powoda kwoty po

2.000 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. W uzasadnieniu podkreślił, że

apelacja powoda jest uzasadniona, zaś apelacje pozwanych są bezzasadne. Zdaniem

Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy nie naruszył prawa procesowego w zakresie

dopuszczenia dowodu z opinii biegłych z AGH w K.. Wniosek o przeprowadzenie tego

dowodu został zgłoszony po raz pierwszy w niniejszej sprawie przez powoda w piśmie z

dnia 30 września 2004 r. i powtórzony w piśmie z dnia 15 lutego 2005 r., które zostało

zwrócone wobec prekluzji dowodowej, jednakże nie mogła ona dotyczyć wcześniej

zgłoszonego wniosku, który niewątpliwie stanowił istotny dowód w niniejszej sprawie. Po

doręczeniu odpisu opinii strony były obowiązane do złożenia w terminie 14 dni zarzutów

co do treści wydanej przez biegłych opinii. Pozwani zarzucili, że opinia biegłych nie jest

rzetelna i nie zawiera uzasadnienia, zatem powinna być pominięta przez Sąd. Tylko

pozwany (1) wnosił o wezwanie biegłych na rozprawę, ale bez podania, w jakim

zakresie domaga się wyjaśnień od biegłych. Zarzuty pozwanych co do faktu, że biegli

nie złożyli przyrzeczenia, został złożony dopiero na rozprawie w dniu 4 maja 2006 r., a

więc nastąpiła prekluzja z art. 162 k.p.c. w związku z art. 47912 k.p.c. Ponieważ pozwani

skutecznie w zakreślonym terminie nie domagali się wyjaśnień od biegłych co do

wydanej przez nich opinii ani też nie wnosili o dopuszczenie dowodu z opinii innych

biegłych, to podniesienie zarzutów formalnych co do wydania opinii dopiero w apelacji

jest bezskuteczne. Według Sądu Apelacyjnego, wbrew stanowisku Sądu Okręgowego

powód nie cofnął powództwa w zakresie domagania się od pozwanych ogłoszenia na

ich koszt w czasopismach „S.(...)”, „P.(...)” i „Ś.(...)” treści orzeczenia w niniejszej

sprawie i mimo, że tego żądania nie podał w piśmie z dnia 5 lipca 2004 r., to żądanie w

tym zakresie zawarte w pozwie podtrzymał, co wyraźnie wynika z oświadczenia powoda

na rozprawie końcowej. Dlatego też nie można uznać, że istniały przesłanki procesowe

z art. 203 i 355 § 1 k.p.c. do umorzenia w tym zakresie postępowania. W konsekwencji,

skoro powód w tym zakresie nie cofnął powództwa, to jego apelacja jest w pełni

uzasadniona.

Pozwani w skardze kasacyjnej zaskarżyli wyrok Sądu Apelacyjnego w całości,

zarzucając

naruszenie

przepisów

postępowania

powodujące

nieważność

tego

postępowania, mianowicie art. 391 w związku z art. 130 § 1, art. 68 i 67 § 1 k.p.c.,

polegające na przystąpieniu do rozpoznania apelacji bez uprzedniego wezwania strony

powodowej oraz wnoszącego w jej imieniu apelację rzecznika patentowego do

uzupełnienia braku apelacji przez wykazanie, że udzielone mu pełnomocnictwo zostało

podpisane przez osobę wchodzącą w skład organu uprawnionego do działania w

imieniu strony powodowej, a także art. 386 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie - z tych

samych przyczyn - nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym, a ponadto

naruszenie dalszych przepisów postępowania, mianowicie art. 370 1 w związku z art. 373

k.p.c. przez nieodrzucenie apelacji strony powodowej niespełniającej wymagań

określonych w art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c., art. 381 k.p.c. przez nierozstrzygnięcie o

wnioskach dowodowych zgłoszonych przez pozwanego, art. 382 k.p.c. przez wydanie

wyroku z pominięciem materiału dowodowego zgłoszonego przez pozwanego (1) w

postępowaniu apelacyjnym, art. 47912 w związku art. 382 k.p.c. przez niepominięcie

przez

Sąd

Apelacyjny

dowodów,

przeprowadzonych

przez

Sąd

I

instancji,

niewskazanych przez powoda w pozwie, art. 290 i 282 § 1 k.p.c. w związku z art. 382

k.p.c. przez niepominięcie dowodu z opinii biegłych A. K. i P. G. oraz art. 162 i 47912

k.p.c. przez ich niewłaściwe zastosowanie.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego (2), a Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r.,

III CZ 30/07 oddalił zażalenie wniesione przez tego pozwanego.

Powód, reprezentowany przez adwokata K. T., w piśmie procesowym z dnia 5

października 2007 r. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz przedstawił

pełnomocnictwo udzielone przez powoda i oświadczenie wiceprezydenta powoda

złożone pod przysięgą, z którego wynika, że zgodnie z prawem USA osoby uprawnione

do występowania w imieniu firmy nie są ujawniane w żadnym oficjalnym rejestrze lub

wykazie, dlatego powód nie może wykazać urzędowym dokumentem, że R. P. J., który

podpisał pełnomocnictwo, ma prawo reprezentować powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy odnieść się do podniesionego w skardze

kasacyjnej zarzutu nieważności postępowania przed Sądami I i II instancji. Zarzut ten

sprowadza się do twierdzenia, że Sądy orzekające w niniejszej sprawie nie ustaliły, czy

pełnomocnictwo procesowe zostało udzielone przez osobę uprawnioną do reprezentacji

powoda. Jest okolicznością bezsporną, że powodem w sprawie jest O.(...) Inc z C.,

O.(...), USA, a więc osoba prawna mająca siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki

Północnej. Zgodnie z art. 9 § 2 p.p.m., zdolność osoby prawnej podlega prawu państwa,

w którym osoba ta ma siedzibę. Wbrew dosłownemu brzmieniu tego przepisu, statut

personalny osoby prawnej obejmuje nie tylko kwestie zdolności prawnej i zdolności do

czynności prawnych, ale również m. in. jej struktury organizacyjnej oraz reprezentacji.

Istotne jest zatem to, czy pełnomocnictwo do reprezentacji powoda w niniejszej sprawie

zostało udzielone zgodnie z prawem amerykańskim, a ściślej prawem stanu O.(...).

Pisemne pełnomocnictwo dla rzecznika patentowego J. F. zostało podpisane w imieniu

powoda przez R. P. J., wiceprezydenta powoda do spraw finansowych. O tym, że jest

on uprawniony do reprezentowania powoda, świadczy jego oświadczenie złożone pod

przysięgą w obecności notariusza. Ponadto obecnie reprezentująca powoda w

postępowaniu kasacyjnym adwokat K. T. również legitymuje się pełnomocnictwem

udzielonym przez R. P. J. w formie aktu notarialnego, w którym notariusz M. L. O.

poświadczyła, że R. P. J. jest upoważniony do reprezentowania powoda zgodnie z

prawem stanu O.(...). Wobec tego podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut nieważności

postępowania jest nieuzasadniony.

Zarzut naruszenia art. 3701 w związku z art. 373 k.p.c. przez nieodrzucenie

apelacji strony powodowej, sporządzonej przez rzecznika patentowego, niespełniającej

wymagań, określonych w art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c., jest całkowicie bezzasadny, bowiem

apelacja powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. w pełni odpowiada wspomnianym

wymaganiom.

Pozostałe

zarzuty

dotyczące

naruszenia

przepisów

postępowania

są

niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym jako dotyczące ustalenia faktów i oceny

dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Poza tym należy podkreślić, że zarzut naruszenia art.

47912 w związku art. 382 k.p.c. dotyczy postępowania przed Sądem I instancji i nie był

zgłaszany w apelacji. Zarzuty zaś dotyczące niepominięcia dowodu z opinii biegłych A.

K. i P. G. są ponadto całkowicie chybione, skoro w okolicznościach sprawy nie budzi

wątpliwości, że wyrazili oni opinię nie jako biegli sądowi, ale jako pracownicy AGH w K.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. orzekł

jak w sentencji.