Cassation appeal dismissed because issues were not legal questions but factual applications of law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a guarantor against a bank's enforceable title. The appellant argued that the lower court failed to apply the law correctly regarding the guarantor's liability for non-notice of the debtor's default. The court determined that the appealed issues concerned the specific application of statutes to established facts rather than abstract legal questions requiring precedent. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory threshold for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the contested issues are not legal questions in the sense of the statute, but rather inquiries regarding the correct application of law to specific facts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 209/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa K. K.przeciwko Bankowi […] w W.o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu wykonawczego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez pozwany Bank przeciwko powodowi jako poręczycielowi niespłaconego kredytu udzielonego pozostającej obecnie w upadłości spółce, której jednym z udziałowców był powód. W skardze kasacyjnej powód, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki przedsądu, na którą się powołał. Przedstawione zagadnienia nie są zagadnieniami prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Pierwsza i trzecia kwestia, dotyczące konsekwencji dla odpowiedzialności poręczyciela nie zawiadomienia go przez wierzyciela o opóźnieniu dłużnika w spłacie długu, były już przedmiotem jednolitych wypowiedzi Sądu Najwyższego między innymi w wyrokach z dnia 12 grudnia 2001 r.
III CKN 28/01 i z dnia 10 października 2003 r. II CK 84/02 (nie publ.), nie są więc zagadnieniami nowymi, nierozstrzygniętymi dotychczas przez Sąd Najwyższy, jak wymaga tego prawidłowe rozumienie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2012 r. II PK 294/11, z dnia 19 października 2012 r. II SK 10/12 i z dnia 31 stycznia 2013 r. II CSK 479/12). Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które podważałyby stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w tym przedmiocie i uzasadniały jego zmianę.
Drugie zagadnienie nie występuje w rozpoznawanej sprawie, gdyż Sądy ustaliły, że umowa stron nie uzależniała powstania wymagalności długu z poręczenia od zawiadomienia poręczyciela o opóźnieniu dłużnika, a zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Dodatkowo należy stwierdzić, że sformułowanie drugiego i trzeciego zagadnienia wskazuje iż nie są to zagadnienia prawne, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. - a więc istotne, poważne i budzące zasadnicze wątpliwości, kontrowersje i rozbieżne oceny prawne zagadnienia o charakterze abstrakcyjnym i uniwersalnym, powstałe na tle określonych przepisów prawa - lecz w istocie pytania o prawidłowość i trafność zastosowania przepisów prawa do określonego stanu faktycznego, który - w odniesieniu do pytania drugiego - nie jest nawet zbieżny ze stanem faktycznym ustalonym w sprawie.
Takie pytania nie są zagadnieniami prawnymi i nie mogą stanowić skutecznej podstawy wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]