Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 193/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on contract invalidity, ruling no legal issue requires interpretation.

Numero d'incarto III CSK 193/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the appellate court's judgment. The appellant argued that the relationship between relative and absolute invalidity of legal acts under the Civil Code required judicial interpretation to resolve. The court determined that established case law clarifies this relationship, meaning no serious legal doubts exist to warrant the appeal's admission.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 58 § 2, Art. 59 k.c.: The Supreme Court may admit a cassation appeal only if it raises a significant legal issue; established doctrine confirms that absolute invalidity prevails over relative invalidity when a legal act violates public policy, eliminating the need for further interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility absolute invalidity of legal acts relative invalidity of legal acts Civil Code provisions public policy violation legal interpretation requirement Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Żaden z tych problemów nie odpowiada jednak przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.W aktualnym orzecznictwie relacja między bezskutecznością względną i nieważnością bezwzględną, wynikającymi odpowiednio z art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
W takim ujęciu naruszenie tych zasad uznać można za stopniowalne.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
art. 99 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
99 oraz art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
art. 58 § 2 k.c.
i art. 58 § 2 k.c., nie budzi istotnych wątpliwości.
art. 59 k.c.
58 § 2 i art. 59 k.c. oraz pytaniu, czy o nieważności czynności prawnej na podstawie pierwszego z tych przepisów może decydować stopień nasilenia jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego.
art. 3989 § 1 k.p.c
Żaden z tych problemów nie odpowiada jednak przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.W aktualnym orzecznictwie relacja między bezskutecznością względną i nieważnością bezwzględną, wynikającymi odpowiednio z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CRN 94/92
59 k.c.) będzie zarazem sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, należy uznać ją za nieważną bezwzględnie (tak Sąd Najwyższy w wyrokach: z dnia 16 marca 1993 r., II CRN 94/92, nie publ., z dnia 12 lutego 2002 r., I CKN 902/99, nie publ., z dnia 24 lipca 2009 r., II CSK 124/09, nie publ.
I CKN 902/99
59 k.c.) będzie zarazem sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, należy uznać ją za nieważną bezwzględnie (tak Sąd Najwyższy w wyrokach: z dnia 16 marca 1993 r., II CRN 94/92, nie publ., z dnia 12 lutego 2002 r., I CKN 902/99, nie publ., z dnia 24 lipca 2009 r., II CSK 124/09, nie publ.
II CSK 124/09
Supreme Court invalidates property transfers violating testamentary rights under Civil Code fraud provisions.
V CSK 584/12
Supreme Court dismisses appeal; third party's destructive acts violate good faith despite valid contract.
II CSK 557/12
Supreme Court partially allowed cassation appeal regarding assignment of insurance claims validity and procedural errors.
III CSK 77/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or binding precedent conflict.
V CSK 692/15
Supreme Court dismisses appeal on inheritance share regarding agricultural farm transfer as legal issue already settled in precedent.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 193/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa S. S. ‎przeciwko R. K. i J. K. ‎o stwierdzenie nieważności umowy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego J. K. na rzecz powódki kwotę 10800 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 grudnia 2015 r. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa, uzasadnienie występowania tej przesłanki powinno precyzować wątpliwości związane z konkretną regulacją oraz przytaczać rozbieżne poglądy - ewentualnie zaś, wskazywać wątpliwy fragment regulacji prawnej, który nie stał się jeszcze przedmiotem wyjaśnień (tak m.in.

Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ. oraz z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ.). Przesłanki tej skarżący upatruje w dwóch zagadnieniach: relacji pomiędzy skutkami wadliwości czynności prawnej wskazanymi w art. 58 § 2 i art. 59 k.c. oraz pytaniu, czy o nieważności czynności prawnej na podstawie pierwszego z tych przepisów może decydować stopień nasilenia jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Żaden z tych problemów nie odpowiada jednak przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.W aktualnym orzecznictwie relacja między bezskutecznością względną i nieważnością bezwzględną, wynikającymi odpowiednio z art. 59 k.c. i art. 58 § 2 k.c., nie budzi istotnych wątpliwości.

Zgodnie z utrwalonym poglądem możliwe jest skonsumowanie pierwszej z tych sankcji przez drugą - która pozbawia czynność prawną zmierzonego skutku w całości, nie zaś jedynie w odniesieniu do określonej osoby. W konsekwencji, jeżeli czynność prawna naruszająca możliwość zaspokojenia roszczenia przez osobę trzecią (w warunkach określonych w art. 59 k.c.) będzie zarazem sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, należy uznać ją za nieważną bezwzględnie (tak Sąd Najwyższy w wyrokach: z dnia 16 marca 1993 r., II CRN 94/92, nie publ., z dnia 12 lutego 2002 r., I CKN 902/99, nie publ., z dnia 24 lipca 2009 r., II CSK 124/09, nie publ. oraz z dnia 12 grudnia 2013 r., V CSK 584/12, nie publ.).

Warto zaznaczyć, że pogląd ten podzielony został także w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2013 r., II CSK 557/12 (OSNC 2014, nr 2, poz. 13), błędnie wskazanym przez skarżącego jako orzeczenie odrzucające pogląd o pierwszeństwie sankcji nieważności na tle zbiegu omawianych norm.Jak przyjmuje judykatura, przedmiotem oceny z perspektywy art. 58 § 2 i art. 59 k.c. mogą być przy tym te same okoliczności związane z czynnością prawną. W rezultacie, naruszenie interesu osoby trzeciej może mieć charakter nie tylko „zwykły”, lecz także „kwalifikowany” - szczególnie istotny lub głęboko naruszający reguły właściwego postępowania) - którego skutkiem stanie się bezwzględna nieważność czynności prawnej, nie zaś jedynie jej bezskuteczność względna.

Tym samym, choć naruszenie interesu wierzyciela na tle art. 59 k.c. już samo w sobie może być uznane za sprzeczne z zasadami etyki, stosowanie art. 58 § 2 k.c. wymaga szczególnego, podwyższonego stanu tej sprzeczności. W takim ujęciu naruszenie tych zasad uznać można za stopniowalne.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw