Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or need for interpretation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision regarding the acceptance of a will to accept an inheritance. The appellant argued for significant legal issues but failed to specify interpretative disputes or novel legal questions requiring Supreme Court resolution. The court ruled that the arguments were either too case-specific or obvious, thus failing to meet the statutory requirements for cassation acceptance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified; mere assertion of problems without specifying interpretative disputes or novel legal questions does not satisfy these conditions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 188/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku K. K. i D. K.przy uczestnictwie W. W.o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia woli w przedmiocie przyjęcia lub odrzucenia spadku po zmarłym R. M. K.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 grudnia 2015 r. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie dwóch istotnych zagadnień prawnych oraz na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Żadna z tych przesłanek nie występuje jednak w sprawie.W pierwszej kolejności należy zauważyć, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało sformułowane w sposób bardzo lakoniczny, wyłącznie przez wskazanie dwóch kwestii, które w opinii skarżącego wymagają wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej.
Skarżący nie wskazał natomiast jakichkolwiek konkretnych sporów interpretacyjnych czy rozbieżnych ocen, które wiązałyby się z którąkolwiek z tych kwestii. Tym samym, już na wstępie stwierdzić można, że w sprawie nie wykazano spełnienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego wymaga ona sprecyzowania rozbieżności poglądów, która mogłaby zostać rozstrzygnięta przez Sąd Najwyższy - względnie zaś, stwierdzenia, że dany problem nie był jeszcze przedmiotem wyjaśnień (tak m.in.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ.).Przedstawiona argumentacja nie pozwala także stwierdzić, by w sprawie doszło do spełnienia przesłanki istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na tę przesłankę polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, poza wskazaniem kwestii uznawanych za problemowe, nie sprecyzowano konkretnych wątpliwości, które mogłyby wzbudzić te kwestie.Niezależnie od tego, żaden z problemów, na które powołał się skarżący, nie mógłby odpowiadać przesłance istotnego zagadnienia prawnego. Po pierwsze, problem stopnia staranności spadkobierców, który może uzasadniać powołanie się na wadę oświadczenia woli o sposobie przyjęcia spadku ma charakter zbyt kazuistyczny, by mógł stanowić podstawę do wyrażenia przez Sąd Najwyższy ogólnego i uniwersalnego poglądu, istotnego z punktu widzenia innych spraw, o odmiennym stanie faktycznym.
Drugi ze wskazywanych problemów pozostaje natomiast oczywisty i nie wymaga jakichkolwiek szerszych wyjaśnień. Nie ulega wątpliwości, że oświadczenie woli może zostać złożone także w sposób dorozumiany - w tym przez brak podjęcia działań, które dana osoba mogłaby podjąć w określonej sytuacji (w sposób milczący). Złożone w ten sposób oświadczenie może być dotknięte jedną z wad, w tym błędem. Sytuacja taka może mieć miejsce wówczas, gdy brak podjęcia określonego działania (rozumiany jako konkludentny przejaw woli) stanowił będzie wynik błędnego przekonania, że jego podjęcie w danych okolicznościach było niekonieczne lub niecelowe - o ile przekonanie to będzie wyczerpywało przesłanki wskazane w art. 84 k.c. Kwestia ta należy do podstawowych elementów wiedzy o czynnościach prawnych w prawie cywilnym i trudno dostrzec w niej problemy, które wymagałaby wyjaśnień Sądu Najwyższego w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). awjw