Supreme Court dismisses appeal; interim ruling on suspended judgment does not prove legal inconsistency for land registry entry removal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by K.R. Sp. z o.o. against the District Court's decision to revoke a land registry entry. The appellant argued that a lower court's order suspending the effectiveness of a prior judgment indicated a legal inconsistency warranting entry removal. The court held that such an interim order merely suspends an already created legal state and does not constitute proof of inconsistency under the Land Registry Act.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 31 ust. 2 k.w.h.; An interim order suspending the effectiveness of a judgment does not demonstrate legal inconsistency between a land registry entry and the actual legal state, thus failing to justify its removal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 184/13
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSA Katarzyna Polańska-Farion
w sprawie z wniosku "K. R." sp. z o.o. w K.
przy uczestnictwie J. S.A. w Z.
o wpis,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 kwietnia 2014 r.,
skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w N.
z dnia 28 marca 2013 r.,
oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
W dniu 28 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy dokonał wpisu w księdze
wieczystej […] K. R. Spółki z o.o. jako wieczystego użytkownika i właściciela
budynku stanowiącego odrębną nieruchomość w miejsce dotychczas ujawnionej J.
S.A. Podstawę wpisu stanowiło m.in. postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16
października 2012 r. o wstrzymaniu skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z
dnia 12 lipca 2010 r. (wyrok uzgadniający treść księgi wieczystej z rzeczywistym
stanem prawnym – powódka w miejsce pozwanej) w związku z wniesieniem skargi
kasacyjnej pozwanej K. R. Spółki z o.o. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29
maja 2012 r.
Apelację od tego wpisu wniosła J. S.A.
Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. uchylił
zaskarżony wpis i wniosek oddalił oraz orzekł, że wnioskodawca i uczestnik
ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swym udziałem
w sprawie. Podkreślił, że wstrzymanie skuteczności wyroku nie tworzy nowego
stanu
prawnego,
a
jedynie
powoduje
zawieszenie
stanu
już
uprzednio
wykreowanego. Dopóki więc nie zostanie wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 12
lipca 2010 r. oraz wyrok Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r. wykluczony
z obrotu prawnego, to brak jest podstaw prawnych do zmiany dotychczasowego
prawomocnego wpisu w drodze wykreślenia go z księgi wieczystej, którego
podstawą
były
wymienione
orzeczenia.
Postanowienie
Sądu
Okręgowego
dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego nie jest takim
dokumentem, który mógłby wykazywać niezgodność, o której mowa w art. 31 ust.
2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U.
z 2013 r., poz. 707 ze zm.; dalej: "k.w.h."), a w konsekwencji uzasadniającym
zmianę w księgach wieczystych, jakiej dokonał Sąd Rejonowy zaskarżonym
wpisem.
Wnioskodawczyni
wniosła
skargę
kasacyjną,
w
której
zaskarżyła
postanowienie Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów
postępowania, mianowicie art. 372 k.p.c. i art. 2 w związku z art. 45 § 1 Konstytucji,
art. 31 ust. 2 k.w.h., art. 388 § 4 w związku z art. 388 § 1 k.p.c., art. 316 § 1
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 626 9 i art. 6268 § 2 k.p.c. w związku z art.
34 k.w.h.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Trzeba zgodzić się z Sądem Okręgowym, że postanowienie tego Sądu
dotyczące wstrzymania skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 12
lipca 2010 r. nie jest takim orzeczeniem, które wskazywałoby na niezgodność
między wpisem w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym (art. 31
ust. 2 k.w.h.). Wstrzymanie skuteczności wyroku Sądu Rejonowego w M. nastąpiło
w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w N. z
dnia 29 maja 2012 r. Ostatnio wymieniony wyrok został uchylony przez Sąd
Najwyższy wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 294/12, a sprawa została
przekazana Sądowi Okręgowemu w N. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o
kosztach postępowania kasacyjnego. Nadal jednak pozostał w obrocie wyrok Sądu
Rejonowego w M. z dnia 12 lipca 2010 r. Skarga kasacyjna jest zatem bezzasadna,
bez znaczenia w niniejszej sprawie jest bowiem okoliczność, że w wyniku dalszych
rozstrzygnięć sądowych mogło ewentualnie dojść do usunięcia z obrotu prawnego
wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 29 maja 2012 r.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.
orzekł, jak w sentencji.