Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 179/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal as it did not raise a significant legal issue or require interpretation of disputed laws.

Numero d'incarto III CSK 179/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a civil judgment reducing damages awarded to the plaintiff. The appellant argued that the lower court failed to properly assess lost profits and applied laws requiring significant judicial interpretation due to existing case law discrepancies. The court rejected these claims, ruling that the appellant did not demonstrate the existence of a new, unresolved legal issue or serious interpretative doubts necessitating Supreme Court review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or requires interpretation of laws causing case law discrepancies; mere doubts about damage calculation or lack of uniformity in specific facts do not meet these thresholds.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue judicial interpretation requirement case law uniformity damages assessment lucrum cessans Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Założenie to może być spełnione jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przyczyn wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c.
Nie należy do tego typu problemów wymagalność roszczenia.W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie doszło do nieważności, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
art. 3983 § 1 k.p.c.
przez obniżenie zasądzonej na rzecz powoda kwoty 520 824,04 zł do kwoty 240 824,04 zł i kwoty 74 000 zł do kwoty 26 915 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz oddalił apelację w pozostałej części.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Założenie to może być spełnione jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przyczyn wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Założenie to może być spełnione jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przyczyn wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 481 § 1 k.c.
Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie odniesiona została do art. 481 § 1 k.c. w związku z art.
art. 322 k.c.
w związku z art. 322 w związku i 361 § 2 k.p.c.
art. 361 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
przez obniżenie zasądzonej na rzecz powoda kwoty 520 824,04 zł do kwoty 240 824,04 zł i kwoty 74 000 zł do kwoty 26 915 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz oddalił apelację w pozostałej części.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 179/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa R. F. ‎przeciwko C. sp. z o.o. w Z.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1428/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIEZaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji strony pozwanej zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2013 r. przez obniżenie zasądzonej na rzecz powoda kwoty 520 824,04 zł do kwoty 240 824,04 zł i kwoty 74 000 zł do kwoty 26 915 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz oddalił apelację w pozostałej części.Pozwana w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z koniecznością rozstrzygnięcia kwestii związanych z zasadami ustalania szkody w postaci korzyści, jakich poszkodowany nie osiągnął oraz reguł dowodzenia jej wysokości przez powoda w postępowaniu gospodarczym.

Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie odniesiona została do art. 481 § 1 k.c. w związku z art. 322 w związku i 361 § 2 k.p.c. w zakresie początkowego terminu płatności odsetek od sumy odszkodowania obejmującego szkodę w postaci lucrum cessans.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została jako nadzwyczajny środek prawny, służący od prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego, polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.

Założenie to może być spełnione jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przyczyn wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie jest objęte kognicją Sądu Najwyższego, nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce. Wskazanie przyczyny objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek przedstawienia istotnego zagadnienia prawnego, z powołaniem konkretnych przepisów prawa, wykazaniem, że jest ono nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale także innych, podobnych spraw.

Do Sądu Najwyższego należy ocena, czy twierdzenie skarżącego obejmuje takie właśnie zagadnienie i czy jest ono na tyle istotne, że skarga wymaga rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).

Sformułowane przez skarżącą wątpliwości nie odpowiadają założeniom przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego dla rozumienia przesłanki istotnego zagadnienia prawnego. Skarżąca nie podała na czym polega istotność i nowość problematyki określania istnienia i wysokości szkody obejmującej niemożność osiągnięcia korzyści w przyszłości. Wyartykułowane w uzasadnieniu wniosku wątpliwości osadzone są w okolicznościach sprawy, której dotyczy skarga, a brak w niej argumentów wskazujących na konieczność wypracowania reguł dotychczas nieomówionych w orzecznictwie.Powołanie się na przesłankę potrzeby dokonania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów obligowało skarżącą do wskazania przepisu, który wymagałyby takiej wykładni, ponieważ dotychczas do tego nie doszło albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02; z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08; z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, niepubl.), jak też wyjaśnienia na czym polegają wątpliwości związane z rozumieniem tego przepisu oraz przedstawienia, że wątpliwości te mają poważny i rzeczywisty charakter, nie zaś zwykłe wątpliwości, które wyłaniają się w każdym procesie stosowania prawa.

Jeśli na tle stosowania tych przepisów powstały już rozbieżności w orzecznictwie na skarżącym spoczywa obowiązek ich przedstawienia. Nie ma podstaw do uznania, że podniesione przez skarżącą kwestie budzą poważne wątpliwości i niezbędne jest doprowadzenie do jednolitości orzecznictwa. W uzasadnieniu tej przyczyny nie ma racji przemawiających za tezą, że w tej sprawie możliwe byłoby dokonanie zasadniczej wykładni prawa, która miałaby walor generalny i abstrakcyjny. Nie należy do tego typu problemów wymagalność roszczenia.W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nie doszło do nieważności, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.