Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 175/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue requires interpretation of property law notification rules.

Numero d'incarto III CSK 175/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling that rejected the appellant's claim regarding permanent usage fees. The appellant argued that the administrative body failed to include all required elements in its notification, yet the lower courts correctly identified that the notification letters contained all necessary components for a valid termination. The court held that the existing case law and the clear content of the letters meant no new legal interpretation was needed to resolve the dispute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 78 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami; Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible when the lower courts have already correctly interpreted the statutory requirements for a valid notification and no unresolved legal issue exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal permanent usage fee termination administrative notification validity property law interpretation legal issue requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Nie występuje przede wszystkim potrzeba interpretacji art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.
Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
III), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ustalenie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 2 i 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art.
Art. 100 k.p.c.
98 k.p.c., art. 100 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 i §§ 2, 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
100 k.p.c., art. 108 § 1 i §§ 2, 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.
Art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
1800) i art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U.
art. 3989 § 2 k.p.c
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 98 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art.
art. 100 k.p.c
98 k.p.c., art. 100 k.p.c., art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 175/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa D. S.A. z siedzibą w K. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - reprezentowanego przez Prezydenta Miasta Krakowa‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa 1164/15, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7.200 (siedem tysięcy dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Strona powodowa - Spółka Akcyjna D. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 grudnia 2015 r., w którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalono apelację strony powodowej w całości, częściowo uwzględniono apelację strony pozwanej. Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 3 grudnia 2005 r. ustalono wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w odniesieniu do dwóch nieruchomości (nr 48/15 i 48/12 oraz 71/1; k. 417 i n. akt sprawy; t. III). W skardze kasacyjnej powoda podniesiono zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego.

Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o aktualizację opłat za użytkowanie wieczyste „powstało istotne zagadnienie prawne związane z interpretacją art. 78 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a polegające na wykładni tego przepisu w zakresie skutków nieumieszczenia przez organ wszystkich wskazanych w przepisie elementów w wypowiedzeniu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a także treść odpowiedzi pozwanego na skargę kasacyjną (k. 539 i n. akt sprawy; t.

III), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ustalenie nie występują przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 2 i 4 k.p.c. Nie występuje przede wszystkim potrzeba interpretacji art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.) z punktu widzenia stwierdzenia tego, kiedy przewidziane w tym przepisie wypowiedzenie opłaty rocznej odnosi skutki prawne. Oba Sądy meriti prawidłowo oceniły dwa, skierowane do powoda pisma z dnia 6 grudnia 2010 r., zawierające takie wypowiedzenie (dotyczące działki nr […] - k. 101 i działki nr […] - k. 100 akt - sygn.

GS […]; załącznik do akt sprawy - III CSK 175/16) w związku z formułowanym wcześniej zarzutem formalnej wadliwości tych wypowiedzeń. Uznały, że oba pisma z dnia 6 grudnia 2010 r. zawierały wszystkie niezbędne elementy dla przyjęcia skutecznego wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego wymienionych w tych pismach nieruchomości (nr 71/1 i 48/15; k. 431-432 akt sprawy; s. 19-20 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Co więcej, na wstępie odwoływały się właśnie m.in. do przepisu art. 78 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

Jeżeli w obu informacjach objętych wymaganiem przewidzianym w art. 78 ust. 1 ustawy wpisano identyczną treść wartości innej działki nr […], to chodzi tu o oczywisty błąd, który nie miał jednak znaczenia w sensie materialnoprawnym i nie mógł podważać skutków prawnych złożonego oświadczenia o wypowiedzeniu. Przyjęte przez Sądy stanowisko co do prawnej skuteczności wypowiedzeń. dokonywanych w pismach z dnia 6 grudnia 2010 r., nie może także prowadzić do wniosku, że złożona przez powoda skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 100 k.p.c., art. 108 § 1 i §§ 2, 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) i art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. z 2013 r., poz. 1150 ze zm.). jw