Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 150/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious error and inadmissible factual challenge.

Numero d'incarto III CSK 150/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the lower court's decision was not obviously erroneous. The appellant argued the second-instance court failed to address specific claims and relied on flawed factual findings regarding marital property contributions. The court found the appeal inadmissible because the appellant's arguments concerned factual assessments and evidence evaluation, which are not reviewable grounds under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it challenges factual findings or evidence evaluation, and the appeal is not obviously erroneous.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious error factual findings marital property division Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
I UK 285/07, nie publ.)..Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Jednakże w świetle art. 3983 § 3 i art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c. są to zarzuty niedopuszczalne w skardze kasacyjnej, a więc nie mogą także stanowić podstawy twierdzenia o oczywistej zasadności skargi.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
I UK 285/07, nie publ.)..Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
I UK 285/07, nie publ.)..Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 34/01
I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r.
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
I UK 285/07
I UK 285/07, nie publ.)..Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 150/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku D. B.-Z.‎przy uczestnictwie J. Z.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r., Sąd Rejonowy w M. dokonał podziału majątku dorobkowego małżonków i zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni spłatę w wysokości 216.473 zł. Sąd między innymi nie podzielił twierdzenia uczestnika, że dokonywał on nakładów na majątek dorobkowy małżonków ze swojego majątku osobistego pochodzącego z darowizn otrzymywanych od rodziców.Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestnika od powyższego postanowienia, podzielając ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Sądu pierwszej instancji.W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza w sposób kwalifikowany wszystkie przepisy, które zostały powołane jako podstawy skargi, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i sprawia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżący nie wykazał istnienia w sprawie przesłanki przedsądu, na którą się powołał.Nie zostało wykazane, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z argumentacji przedstawionej przez skarżącego wynika, że twierdzenie o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej opiera na dwóch podstawach – pierwszą stanowi nierozpoznanie przez Sąd drugiej instancji zarzutów apelacji oraz nie dokonanie ustaleń faktycznych i oceny prawnej (z uwagi na nie powołanie żadnego przepisu prawa stanowiącego podstawę orzekania), natomiast drugą – oparcie rozstrzygnięcia na wadliwych ustaleniach faktycznych.

Wbrew jednak stanowisku skarżącego, z uzasadnienia Sądu Okręgowego wynika jednoznaczny wniosek, że podzielił on ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Sądu pierwszej instancji, uznając je za prawidłowe. Sąd rozpoznał także zgłoszone przez skarżącego zarzuty, przedstawiając w uzasadnieniu stosowne argumenty, wystarczające do merytorycznej oceny jego stanowiska w tym przedmiocie. Odnosząc się natomiast do pozostałej argumentacji skarżącego należy stwierdzić, że sprowadza się ona w istocie do kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów, w szczególności dotyczących kwestii przekazania środków finansowych przez rodziców uczestnika na budowę domu na nieruchomości małżonków.

Jednakże w świetle art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c. są to zarzuty niedopuszczalne w skardze kasacyjnej, a więc nie mogą także stanowić podstawy twierdzenia o oczywistej zasadności skargi. Brak jest zatem argumentów pozwalających na stwierdzenie, że Sąd Okręgowy w sposób oczywisty, a więc kwalifikowany, naruszył przepisy prawa i w wyniku tego wydał oczywiście wadliwe orzeczenie (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49 i z dnia 11 stycznia 2008 r.

I UK 285/07, nie publ.)..Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]