Supreme Court dismisses appeal in paternity denial case due to lack of legal interpretation issues.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal regarding a paternity denial action filed by the child's mother's husband. The appellant argued that the statute of limitations should not apply after the child reached adulthood, but the court found no serious legal doubts requiring interpretation. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the statutory prerequisites for cassation review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if a significant legal issue exists or if there are serious doubts about the interpretation of legal provisions, as the court does not retry the case but ensures uniform legal interpretation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 140/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa O. B.przeciwko R. B.o zaprzeczenie ojcostwa,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Okręgowego w […]z dnia 21 września 2020 r., sygn. akt XI 1Cz […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w […] na rzecz adw. M. Ś.-B. wynagrodzenie w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) zł, powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi O. B. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powoda O. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 września 2020 r., sygn. akt XI 1 Cz […], Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53).
Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). Skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 63 k.r.o. w zw. z art. 95 § 3 k.r.o. oraz art. 24 k.c., wskutek oddalenia jego zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu o zaprzeczenie ojcostwa z uwagi na niedochowanie terminu do wytoczenia powództwa, podczas gdy zgodnie z naczelną zasadą dobra dziecka oraz ochrony dóbr osobistych zarówno dziecka, jak również zaprzeczającego ojcostwo, dziecko powinno mieć możliwość poznania swojego pochodzenia, a powód ochrony swojej rodziny.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przesłanka ta nie została jednak spełniona.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, niepubl., z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, niepubl., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, niepubl.).Według skarżącego istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, tj. art. 63 k.r.o. w zw. z art. 95 § 3 k.r.o. oraz art. 24 k.c., albowiem przyjęcie, że mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa nie później jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości prowadzi do nieakceptowalnych skutków procesowych, w tym niemożność ustalenia rzeczywistego pochodzenia dziecka i uświadomienia mu jego pochodzenia, w sytuacji gdy zaprzeczający pochodzenie dziecka powziął wątpliwość co do swojego ojcostwa już po osiągnięciu przez dziecko pełnoletniości.W świetle jednoznacznego brzmienia art. 63 k.r.o. mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa nie później niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości.
Ograniczenie to zostało wprowadzone ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodziny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 220, poz. 1431). Jak wynika z art. 9 ust. 1 tej noweli, znowelizowane nią przepisy stosuje się do stosunków w niej unormowanych, chociażby powstały przed dniem wejścia jej w życie, z tym że do spraw wszczętych przed dniem wejścia jej w życie o ustalenie lub zaprzeczenie pochodzenia dziecka stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 9 ust. 2 tej noweli). Nie ulega zatem wątpliwości, że art. 63 k.r.o. wyłącza dopuszczalność wytoczenia powództwa o zaprzeczenie ojcostwa przez męża matki po osiągnięciu przez dziecko pełnoletniości; od chwili osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości tylko ono może wytoczyć tego rodzaju powództwo, z tym że nie później niż w ciągu trzech lat od osiągnięcia pełnoletniości (art. 70 § 1 k.r.o.) oraz prokurator (art. 86 k.r.o).Powód jako mąż matki pozwanego (ur. 18 lipca 1981 r. - k. 5), z którą zawarł związek małżeński w dniu 31 grudnia 1980 r. (k. 7), powództwo wytoczył w 2020 r.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi pozwanego z urzędu orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (jedn. tekst: Dz.U. z 2020, poz. 1651) w zw. z § 4 ust. 1 i 3, § 10 pkt 5, § 16 ust. 4 pkt 1 oraz § 2 pkt. 2, § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (jedn. tekst:
Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Kea.s.