Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 140/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CSK 140/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against a lower court's decision to reject her inheritance dispute appeal. The applicant failed to demonstrate the obvious merit required by law, merely stating her claim was obviously justified without substantive argumentation. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary legal foundation for further review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to prove the obvious merit of the appeal, as mere assertions without substantive argumentation do not satisfy the statutory requirement for admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious merit requirement inheritance dispute procedure Civil Procedure Code supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 140/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Z. D.‎przy uczestnictwie A. C., R. K., T. K., J. S., S. S., I. C., H. A., W. B., W. C., B. C., J. C., M. G., J. G., D. J., K. O., I. S., B. S., A. R., J. S., E. K. i E. C.‎o dział spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 302/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje radcy prawnej K. R. (Kancelaria Radcy Prawnego w W.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 900 zł (dziewięćset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu, a ponadto zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki J. C. kwotę 900 zł (dziewięćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w sprawie o dział spadku oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 3 października 2014 r. Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ograniczając się do stwierdzenia, że skarga jest „w sposób oczywisty uzasadniona” „na tle powołanych zarzutów”.

Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c. Wezwanie skarżącej przez Sąd drugiej instancji o uzupełnienie braku w tym zakresie (k. 637) było bezzasadne i prowadziło do niedopuszczalnego poszerzenia argumentacji.To „uzupełnienie” zresztą nie dostarczyło argumentów na rzecz tezy, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj