Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 127/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds regarding the definition of learning about a judgment's content.

Numero d'incarto III CSK 127/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the Catholic parish's cassation appeal against a lower court decision regarding the statute of limitations for filing a motion to reopen proceedings. The parish argued that the definition of 'learning about the judgment' in Article 407 § 1 of the Code of Civil Procedure was unclear and inconsistent with prior case law. The court rejected this, holding that the decisive moment is when the party learns the content of the judgment, not merely its issuance, thereby upholding the lower court's timeline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.: The Supreme Court dismisses cassation appeals where the party's knowledge of the judgment's content is deemed insufficiently certain, establishing that the critical moment is the acquisition of information regarding the judgment's substance rather than its formal promulgation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal statute of limitations learning judgment content civil procedure code motion to reopen proceedings legal certainty requirement procedural timeline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 407 § 1 k.p.c.
Jako przyczynę kasacyjną wskazała rozbieżność orzecznictwa dotyczącą art. 407 § 1 k.p.c., mającą związek z terminem do wniesienia skargi o wznowienie, oraz pojęć „dowiedzenie się o wyroku” i „dowiedzenie się o podstawie wznowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.
art. 407 § 1 k.p.c
Jako przyczynę kasacyjną wskazała rozbieżność orzecznictwa dotyczącą art. 407 § 1 k.p.c., mającą związek z terminem do wniesienia skargi o wznowienie, oraz pojęć „dowiedzenie się o wyroku” i „dowiedzenie się o podstawie wznowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 520 § 3 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
C I 2798/37, OSP 1938, poz. 461
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1938 r., C I 2798/37, OSP 1938, poz. 461, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r., III AO 58/98, OSNAPUS 1999, nr 3, wkładka, s.
III AO 58/98, OSNAPUS 1999, nr 3
461, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r., III AO 58/98, OSNAPUS 1999, nr 3, wkładka, s.
III CZ 33/09, nie publ.
4 i z dnia 19 sierpnia 2009 r., III CZ 33/09, nie publ. oraz uchwała Sądu najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 27/13, OSNC 2014, nr 4, poz.
III CZP 27/13, OSNC 2014, nr 4, poz. 4
oraz uchwała Sądu najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 27/13, OSNC 2014, nr 4, poz. 4).
III CZP 27/13
Supreme Court rules that discovery of a land registry entry does not start the statute of limitations for a retrial appeal.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 127/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie ze skargi A. D.‎przy uczestnictwie J. P., Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej w T.‎o wznowienie postępowania w sprawie I Ns (…),‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2014 r.,‎skargi kasacyjnej uczestnika Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T.od postanowienia Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem (…) w T. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Uczestniczka Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem (…) w T. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 grudnia 2013 r. Jako przyczynę kasacyjną wskazała rozbieżność orzecznictwa dotyczącą art. 407 § 1 k.p.c., mającą związek z terminem do wniesienia skargi o wznowienie, oraz pojęć „dowiedzenie się o wyroku” i „dowiedzenie się o podstawie wznowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Wyłącznie na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W orzecznictwie Sądu Najwyższego w ostatnim czasie dominuje pogląd – podzielany także przez skład orzekający – że wiedza skarżącego powinna być wystarczająco pewna i pełna co do zakresu podmiotowego i przedmiotowego rozstrzygnięcia, co oznacza konieczność uzyskania przez stronę informacji o treści orzeczenia (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1938 r., C I 2798/37, OSP 1938, poz. 461, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 r., III AO 58/98, OSNAPUS 1999, nr 3, wkładka, s. 4 i z dnia 19 sierpnia 2009 r., III CZ 33/09, nie publ. oraz uchwała Sądu najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 27/13, OSNC 2014, nr 4, poz. 4).

Decydująca zatem jest chwila dowiedzenia się o treści wyroku, a nie o jego wydaniu.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.