Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 119/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding property valuation opinions.

Numero d'incarto III CSK 119/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling on permanent usage fees. The appellant argued that the court erred in relying on an internal municipal document for valuation instead of a judicial expert opinion, citing specific articles of the Property Management Act. The court rejected this claim because the legal issue regarding valuation methods was already extensively settled in existing case law and did not constitute a new, significant legal question requiring further adjudication.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue unresolved in current case law; if the legal question is already settled in jurisprudence, the appeal must be rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue property management act judicial expert opinion internal administrative document case law precedent valuation methods ricorso costituzionale all'estero

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik powoda wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1 98 i 99 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 154 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Wskazał, że być może wymaga ono skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność art. 154 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z art.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik powoda wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 119/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa C. sp. z o.o. w W.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście S.‎o ustalenie opłaty za użytkowanie wieczyste,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 listopada 2016 r., w sprawie z powództwa C. Sp. z o.o. w Starachowicach przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście S. o ustalenie, wskutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację. Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył skargą kasacyjną powód, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, polegające na: błędnej jego wykładni oraz niewłaściwym jego zastosowaniu przez nieuwzględnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności oraz ocenie zebranego materiału dowodowego bez jego wszechstronnego rozważenia, a w szczególności: art. 154 ust. 1, 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

We wnioskach powód domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy oraz zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Powód wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wskazał, że być może wymaga ono skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność art. 154 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami z art. 87 i 187 ust. 1 Konstytucji RP.

Dodał, że wskazany przepis art. 154 ust. 2 przewiduje oparcie opinii, która stanowi właściwe rozstrzygnięcie w zakresie wysokości zobowiązania, o dokument wewnętrzny urzędu gminy, który nie podlega kontroli instancyjnej ani sądowej, nie stanowi aktu prawa, a jednak jest podstawą orzekania Sądów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kosztów postepowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.).

Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik powoda wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z 26 września 2005 r., II PK 98/05, z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18).Przedstawione przez powoda zagadnienie nie spełnia warunku istotności. Instytucja związana z wyborem właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, zawarta w art. 154 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.

U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) została już wielokrotnie omówiona w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w nauce prawa (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z 14 marca 2018 r., II CSK 271/17, niepubl., z 5 lutego 2016 r., IV CSK 232/15, niepubl., czy z 3 października 2014 r., V CSK 1/14, niepubl.). Z treści zarzutów wynika w istocie wniosek, że powód nie akceptuje sporządzonej w sprawie opinii przez biegłego sądowego M. S.. Zdając sobie sprawę z ograniczeń przed Sądem Najwyższym w zakresie ustalania faktów i oceny materiału dowodowego, powód podjął próbę zdyskwalifikowania rzeczonej opinii przy pomocy zarzutów materialnoprawnych.

Jednakże przyjęta strategia, nie mogła stanowić podstawy do skutecznego sformułowania istotnego zagadnienia prawnego. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1 98 i 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. jw