Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CSK 119/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue under Art. 3989 § 1 CPC.

Numero d'incarto III CSK 119/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's cassation appeal for examination, citing the absence of a significant legal issue. The plaintiff argued the lower court's decision was unjust because it denied a medical opinion, but the court found the judgment correctly attributed the plaintiff's condition to pre-existing degenerative changes rather than the anesthesia. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the statutory requirements for cassation under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue Civil Procedure Code medical negligence anesthesia complications

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na charakter dochodzonego roszczenia, jego znaczenie dla strony oraz subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia (art. 102 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 102 k.p.c
3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na charakter dochodzonego roszczenia, jego znaczenie dla strony oraz subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia (art. 102 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CSK 119/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M.S. ‎przeciwko Szpitalowi […] w C. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.

Ma ona wynikać z przeświadczenia powódki, że zaskarżony wyrok jest dla niej krzywdzący i z uniemożliwienia jej przeprowadzenia sprawdzającej opinii instytutu naukowego. Tymczasem lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano w nim prawo – Sąd wnikliwie badał i uzasadnił, że przeprowadzenie znieczulenia nie wywołało stanu zdrowia powódki, lecz że jest on wynikiem rozwijających się od dłuższego czasu zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i innych jej schorzeń.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy nie obciążył powódki kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na charakter dochodzonego roszczenia, jego znaczenie dla strony oraz subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia (art. 102 k.p.c.). aj