Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance due to factual challenge disguised as legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the applicant's argument was procedurally inadmissible. The applicant attempted to challenge established facts regarding property ownership by falsely claiming a violation of procedural law. The court rejected this because cassation appeals cannot be used to contest factual findings made by lower courts.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only by clear legal errors, not by attempts to challenge established facts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 114/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku S. K.przy uczestnictwie W. S., J. A., M. M., P. M., B. S., W. Ż., T. M., B. R. i A. Ż.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 17 lipca 2019 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje radcy prawnemu M. M. od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w K.) kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu wnioskodawczyni w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ta regulacja przesądza, że orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny istnienia przyczyn określonych w powołanym przepisie, tylko one bowiem i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw.
„przedsądu” i decydują o jego wyniku. Jednocześnie przypomnieć trzeba, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i jego rolą nie jest korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wskazując, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na pominięcie w procesie orzekania przepisu art. 382 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06).Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, by była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona. Powołując się na naruszenie wskazanego we wniosku przepisu skarżąca w rzeczywistości zmierzała do podważenia ustalenia faktycznego, co do daty objęcia w samoistne posiadanie nieruchomości objętej wnioskiem.
Pod pozorem zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego skarżąca podjęła próbę podważenia ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, a takimi ustaleniami Sąd Najwyższy jest związany (art. 39813 § 2 k.p.c.). Związanie to wyłącza możliwość podnoszenia również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zarzutów dotyczących ustalonych faktów. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O wynagrodzeniu należnym ustanowionemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym pełnomocnikowi skarżącej orzeczono na podstawie § 11 pkt 1 w związku z § 8 pkt 6 w związku z § 16 ust. 4 pkt 1 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (jedn. tekst:
Dz.U. z 2019 r., poz. 68).jw