Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept a cassation appeal filed by A.S. against a lower court's decision denying her claim for acquisitive prescription of property shares. The appellant argued that her property rights were violated, but the court found she failed to demonstrate that the appeal was obviously justified under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code. Consequently, the court determined that the appellant merely repeated arguments without proving a clear legal error visible without deep analysis.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is obviously justified only if, without deep analysis, it clearly appears to a lay lawyer that the grounds warrant consideration, requiring proof of a qualified violation of law rather than subjective legal assessment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CSK 109/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku S.K. i J.K. przy uczestnictwie A.S. i M.S. o zasiedzenie nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki A.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.
Uczestniczka postępowania A.S. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia 17 listopada 2016 r., oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 stycznia 2016 r., którym Sąd Rejonowy stwierdził, że wnioskodawcy, S. i J. małż. K., z dniem 17 lipca 2012 r. nabyli przez zasiedzenie, na prawach wspólności ustawowej, udziały: 1/8 część należącą do A.S. i 1/8 część należącą do M.S. we współwłasności bliżej opisanej nieruchomości położonej w C.. Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 stycznia 2016 r. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, ewentualnie – w razie uznania, że zostały spełnione przesłanki opisane w art. 39816 k.p.c. – uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zmianę postanowienia Sądu Rejonowego przez oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że wniesiona przez nią skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w toku postępowania w sprawie doszło do naruszenia jej praw właścicielskich.Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanej przez nią przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe.
Skarżąca nie przytoczyła argumentów świadczących o tak rozumianej oczywistości. Ograniczyła się w zasadzie do powtórzenia uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych i przedstawienia własnej, subiektywnej oceny prawnej, co nie jest wystarczające do przyjęcia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aj