Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 85/23 Generato dall'IA

Supreme Court denies transfer of child custody case to another court due to lack of necessity for judicial impartiality.

Numero d'incarto III CO 85/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to transfer the child custody case to another court of equal jurisdiction. The applicant argued that the long-standing proceedings and lack of contact with the child necessitated a transfer to ensure judicial impartiality. The Court held that the lower court failed to demonstrate specific facts justifying such a transfer under the strict interpretation of the relevant statute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 441 § 1 k.p.c.; art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: Transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exception to the right to a designated court and must be interpreted strictly; it requires a specific demonstration of necessity for the proper administration of justice, such as ensuring the perceived impartiality of the court, which the lower court failed to substantiate in this instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction child custody proceedings judicial impartiality proper administration of justice strict interpretation of law Supreme Court review procedural necessity mutamento della residenza del minore

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 441 § 1 k.p.c.
art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
art. 441 § 2 k.p.c.
art.441 k.p.c
‎na skutek wystąpienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy III Nsm 410/17 innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania (art.441 k.p.c.).
art.441 § 1 k.p.c
Stosownie do art.441 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
art.45 ust. 1 Konstytucji
stanowi odstępstwo od konstytucyjnie chronionego prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy przez wyznaczony ustawą właściwy miejscowo i rzeczowo sąd (art.45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), stąd powinien być wykładany ściśle i stosowany ze szczególną powściągliwością.
art.441 § 2 k.p.c
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CO 85/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku A. S.‎z udziałem K. M. ‎o rozstrzygnięcie w istotnych sprawach dziecka‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 marca 2023 r. ‎na skutek wystąpienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy III Nsm 410/17 innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania (art.441 k.p.c.). odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W piśmie z 27 grudnia 2022 r. uczestnik postępowania K. M. wniósł o wystąpienie przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy III Nsm 410/17 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art.441 k.p.c. W uzasadnieniu tego pisma podniósł, że postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia o sprawach dziecka z wniosku A. S. z udziałem K. M. toczy się od 2016 r., nie są realizowane kontakty uczestnika z małoletnią córką Z. S., albowiem jej matka A. S. nie respektuje wniosków ojca dziecka oraz jego prawa do więzi z dzieckiem mimo wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka ze skargi uczestnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art.441 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Ustawa nie definiuje zawartego w przytoczonym przepisie pojęcia ,,dobro wymiaru sprawiedliwości”; niewątpliwe jednak należy je intepretować w kontekście wartości istotnych dla systemu wymiaru sprawiedliwości z punktu widzenia jego zadań i celów oraz cech, jakimi powinien się charakteryzować, do których należy, między innymi, sprawne, bezstronne i skuteczne zapewnianie obywatelom ochrony prawnej, w tym rozwiązywanie powstałych między nimi sporów.

Przytoczony art.441 k.p.c. stanowi odstępstwo od konstytucyjnie chronionego prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy przez wyznaczony ustawą właściwy miejscowo i rzeczowo sąd (art.45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), stąd powinien być wykładany ściśle i stosowany ze szczególną powściągliwością. O przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu występuje sąd właściwy do rozpoznania sprawy (art.441 § 2 k.p.c.), który w uzasadnieniu swojego postanowienia jest zobligowany do wskazania okoliczności faktycznych oraz ocen prawnych pozwalających Sądowi Najwyższemu na ustalenie, czy istotnie zachodzą przesłanki do zastosowania art.441 § 1 k.p.c. w przedstawionej sprawie.

Sąd Rejonowy nie uczynił zadość tej powinności; stąd orzeczono, jak w sentencji.