Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 755/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request when judge's prior role lacks concrete threat to judicial impartiality perception.

Numero d'incarto III CO 755/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Regional Court in Gliwice requested the Supreme Court to transfer a damages case to another court because the defendant was a judge who had previously handled a case involving the plaintiff. The Supreme Court rejected this request, ruling that the defendant's former role as a judge reference did not create a real or concrete threat to the public perception of judicial impartiality. The court emphasized that transfers under Article 441 of the Civil Procedure Code must be strictly interpreted and reserved for situations where public trust in the court's neutrality is genuinely compromised.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 441 § 1, 2 k.p.c.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exception to the principle of local jurisdiction and requires concrete facts demonstrating a real threat to the public perception of the court's impartiality, not mere hypothetical concerns arising from a party's past public functions.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality transfer of case public perception civil procedure code judge reference strict interpretation constitutional jurisdiction declinatoria di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 441 § 1 k.p.c.
przeciwko […] o zapłatę zadośćuczynienia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c.
art. 441 § 2 k.p.c.
przeciwko […] o zapłatę zadośćuczynienia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany jest sędzią […].
art. 45 Konstytucji RP
art. 45 Konstytucji RP – zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), a instytucja uregulowana w art.
art. 441 § 2 k.p.c
przeciwko […] o zapłatę zadośćuczynienia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c.
art. 441 k.p.c
W konsekwencji art. 441 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 7 maja 2020 r., V CO 1/20
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20
postanowienia Sądu Najwyższego z 30 maja 2025 r., III CO 431/25
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CO 755/25 POSTANOWIENIE 9 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 9 lipca 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa A. G.‎przeciwko […]‎o zapłatę zadośćuczynienia,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Gliwicach‎postanowieniem z 2 czerwca 2025 r., I C 580/25,‎o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z 2 czerwca 2025 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z powództwa A. G. przeciwko […] o zapłatę zadośćuczynienia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany jest sędzią […]. Zwrócił ponadto uwagę na to, że jako podstawę faktyczną żądania powód wskazał działanie pozwanego jako sędziego referenta sprawy, w której powód jest stroną. Z tej przyczyny instytucja wyłączenia sędziego nie jest wystarczająca, aby osiągnąć cel, jakim jest społeczne postrzeganie sądów jako obiektywnych i bezstronnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. poz. 1469 ze zm., dalej: „ustawa nowelizująca”) wprowadzono art. 441 k.p.c., zgodnie z którym Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1); o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2).Należy podkreślić, że właściwość sądu ma charakter konstytucyjny (por. art. 45 Konstytucji RP – zapewniający i kształtujący prawo do sądu właściwego), a instytucja uregulowana w art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy.

W konsekwencji art. 441 k.p.c. musi być interpretowany w sposób ścisły. Do przekazania sprawy do innego sądu może dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości, gdyż godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego (zob. postanowienie SN z 7 maja 2020 r., V CO 1/20, nie publ.).Przytoczone przez Sąd Rejonowy argumenty związane z pełnioną przez pozwanego funkcją, nie pozwalają na przyjęcie, że dobro wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego, wymaga rozpoznania tej sprawy przez inny sąd równorzędny.Okoliczności stanowiące przesłankę dobra wymiaru sprawiedliwości muszą być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania, że sprawa nie zostanie w tym sądzie bezstronnie rozpoznana musi być realna, a nie hipotetyczna. Nie uzasadnia istnienia takiej obawy ani przedmiot postępowania, ani relacje (ewentualnie stosunki prawne) pozwanego wynikające z pełnionej przez niego funkcji.Nadużywanie instytucji przekazywania sprawy do sądu równorzędnego z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości może prowadzić do osłabienia zaufania obywateli do wymiaru sprawiedliwości. Pochopne sięganie do art. 441 k.p.c. w sprawach, w których stronami są osoby znane lub pełniące funkcje publiczne, w tym sędziowie, nie służy autorytetowi wymiaru sprawiedliwości.

Może go natomiast osłabiać, wywołując wrażenie zwątpienia we własne kompetencje, podatności na wpływy lub dążenia do odsuwania od siebie spraw trudnych i niewygodnych z racji funkcji pełnionych przez uczestników postępowania bądź zainteresowania opinii publicznej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20 i z 30 maja 2025 r., III CO 431/25 – nie publ.).Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, uznając, że nie ma podstaw do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 k.p.c., orzekł jak w sentencji. (A.T.)[r.g.]‎