Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 506/24 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer of civil case due to plaintiff's subjective claims of bias.

Numero d'incarto III CO 506/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the request to transfer a civil case regarding contract invalidity to another court of equal jurisdiction. The lower court had transferred the case based on the plaintiff's subjective claim that local judges were treating him as an intruder and refusing to accept his arguments. The Supreme Court ruled that such subjective complaints do not constitute a real threat to judicial impartiality or public perception of fairness, as required by law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 441 k.p.c.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted only when factual circumstances objectively demonstrate that the local court's handling would violate the public interest in judicial impartiality, not based on the parties' subjective doubts.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction judicial impartiality public perception subjective bias civil procedure code court of equal jurisdiction real threat requirement risoluzione del conflitto giurisdizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 441 k.p.c.
zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie - na podstawie art. 441 k.p.c. - sprawy z powództwa H.
art. 441 k.p.c
zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie - na podstawie art. 441 k.p.c.
art. 45 Konstytucji RP
art. 45 Konstytucji RP), a instytucja uregulowana w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2020 r., sygn. akt V CO 1/20, nie publ.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III CO 506/24 POSTANOWIENIE 24 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 24 maja 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa H. L.‎przeciwko S. A.‎o ustalenie nieważności umowy,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Koninie‎postanowieniem z 24 kwietnia 2024 r., I C 280/23,‎o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Koninie postanowieniem z 24 kwietnia 2024 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie - na podstawie art. 441 k.p.c. - sprawy z powództwa H. L. przeciwko S. A. o ustalenie nieważności umowy innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym. W uzasadnieniu wskazał, że w toku procesu powód wniósł o „przeniesienie sprawy do innego sądu, gdyż zdaniem powoda w tutejszych sądach jest on traktowany jak intruz, nikt nie chce się zgodzić z jego racjami i dlatego powód chciałby, aby sprawę rozpoznawał Sąd Okręgowy w Warszawie”.

Powyższa okoliczność - zdaniem Sądu Okręgowego - oznacza, że powód wyraził swoje wątpliwości co do bezstronności sądu i słuszne wydaje się przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie art. 441 k.p.c., Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (§ 1); o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy (§ 2).Należy podkreślić, że przepisy regulujące właściwości sądu mają istotne znaczenie z punktu widzenia właściwego ukształtowania prawa do sądu (por. art. 45 Konstytucji RP), a instytucja uregulowana w art. 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy.

W konsekwencji art. 441 k.p.c. podlega ścisłej interpretacji. Do przekazania sprawy innemu sądowi może dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości, gdyż godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2020 r., sygn. akt V CO 1/20, nie publ.).Przytoczone przez Sąd Okręgowy okoliczności dotyczące wątpliwości powoda co do bezstronności sądu, nie pozwalają na przyjęcie, że dobro wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego, wymaga rozpoznania tej sprawy przez inny sąd równorzędny.Należy podkreślić, że okoliczności wynikające z przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości muszą być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania, że sprawa nie zostanie w tym sądzie bezstronnie rozpoznana musi być realna, a nie hipotetyczna. Nie uzasadniają istnienia takiej obawy okoliczności przytoczone przez Sąd Okręgowy.Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy uznał, że nie ma podstaw do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 441 k.p.c.[SOP][ms] ‎