Supreme Court dismisses request to designate court as local jurisdiction is fixed by prior transfer order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the request to designate the competent court for filing a lawsuit. The lower court sought a designation because it could not determine local jurisdiction after transferring the case to Warsaw, citing a new law. The Court ruled that the transfer order from Gdansk to Warsaw was binding and established local jurisdiction, making a new designation unnecessary.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 § 1 k.p.c.; Art. 200 § 2 k.p.c.: Where a case has been validly transferred between courts of equal rank, the receiving court is bound by the transfer order, thereby fixing local jurisdiction regardless of subsequent legal changes.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 388/26 POSTANOWIENIE 16 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawiew sprawie z powództwa J.S. i M.S.przeciwko Syndykowi Masy Upadłości Bank spółki akcyjnej w upadłości w W.o ustalenie i zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Warszawiepostanowieniem z 11 marca 2026 r., XXVIII C 10056/25,o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 11 marca 2026 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. celem oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Wskazał m.in., że postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 14 w związku z art. 30 k.p.c. jako właściwemu ogólnie, podczas gdy w rzeczywistości w sprawie nie można ustalić właściwości miejscowej z uwagi na art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 614). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. W okolicznościach sprawy sytuacja taka nie ma jednak miejsca, zważywszy, że zgodnie z art. 200 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Nie zachodzi zarazem wyjątek określony w art. 200 § 2 zdanie drugie k.p.c., albowiem do przekazania sprawy doszło między sądami równorzędnymi.
Skoro postanowienie o przekazaniu sprawy stało się prawomocne wobec niezaskarżenia, to sąd, któremu sprawa została przekazana, jest nim związany, a właściwość miejscowa sądu uległa utrwaleniu, bez względu na zasadność przekazania (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego dnia 13 maja 1976 r., II CO 3/76, OSNC 1977, nr 2, poz. 30, z dnia 11 lipca 2002 r., IV CO 8/02, z dnia 24 czerwca 2020 r., IV CO 54/20 i z dnia 9 sierpnia 2023 r., III CO 436/23).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, uznawszy zarazem za zasadne zwięzłe wskazanie powodów tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 5 k.p.c.).
Paweł Grzegorczyk (K.G.)[SOP]