Supreme Court dismisses request to transfer case due to lack of impartiality risk under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the lower court's request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the plaintiff, a practicing lawyer in the Szczecin district, and potential witnesses were known to the judges, raising concerns about impartiality. The Supreme Court held that such situations are properly addressed by recusal rules rather than case transfer, as transferring cases too frequently could undermine public trust in judicial independence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 k.p.c.; Art. 49 k.p.c.: The Supreme Court may transfer a case only in exceptional circumstances where there is a significant risk to the court's perceived impartiality; ordinary concerns about a lawyer's presence are resolved through recusal mechanisms, not case transfer.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 323/25 POSTANOWIENIE 21 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa P.W.przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o ochronę dóbr osobistych,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Szczeciniepostanowieniem z 19 lutego 2025 r., I C 1921/24,o przekazanie do sądu równorzędnego, oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 19 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, na podstawie art. 441 k.p.c., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że powód jest osobą wpisaną na listę adwokatów i wykonującą zawód w okręgu Sądu Okręgowego w Szczecinie. Ponadto w sprawie mają zostać przesłuchani świadkowie, którzy także są znani służbowo sądowi z racji wykonywania zawodu adwokata.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że przepis ten powinien znajdować zastosowanie w wyjątkowych okolicznościach, gdy zachodzi istotne ryzyko, że autorytet sądownictwa ucierpiałby, gdyby doszło do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy w sprawie.
Do przekazania sprawy innemu sądowi może dojść dopiero w sytuacji, gdy występują uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów danego sądu, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy przez sąd właściwy godziłoby w jego społeczny odbiór jako bezstronnego (zob. postanowienia SN: z 12 stycznia 2024 r., III CO 1049/23; z 24 maja 2024 r., III CO 506/24, i z 10 lipca 2024 r., III CO 458/24). Chodzi przede wszystkim o sytuacje, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (zob. postanowienie SN z 29 listopada 2022 r., III CO 833/22).
Wykonywanie zawodu adwokata skoncentrowane jest często w obszarze właściwości określonego sądu, a pełnomocnik może stać się osobą kojarzoną przez sędziów. Nie da się wykluczyć, że w konkretnym przypadku mogą powstać wątpliwości co do bezstronności danego sędziego. Na takie sytuacje została jednak przewidziana instytucja wyłączenia sędziego z art. 49 k.p.c., a nie art. 441 k.p.c. Na marginesie należy wspomnieć, że nadmierne korzystanie z powoływanego przepisu może odnieść skutek odwrotny i osłabić zaufanie obywateli do sędziów i sądów oraz podważyć ich autorytet jako niezawisłych (zob. postanowienia SN z 22 maja 2024 r., III CO 504/24 i III CO 411/24).Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. ag[a.ł]