Supreme Court dismisses premature jurisdiction designation request due to unclear permanent residence status.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court returned the case files to the District Court in Poznań, dismissing the request to designate a competent court. The District Court had sought a ruling because civil procedure rules failed to establish local jurisdiction, citing Article 45 of the Civil Procedure Code. The Supreme Court determined the request was premature because the parties' temporary stay in Germany did not definitively prove a loss of permanent residence under Polish law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 ust. 1 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.; Art. 25 k.c.: Temporary residence abroad does not automatically result in the loss of permanent residence or habitual residence for the purpose of establishing local jurisdiction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 305/23 POSTANOWIENIE 16 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 16 maja 2023 r. w Warszawie,w sprawie z powództwa I.S.przeciwko A.S.o rozwód,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Poznaniupostanowieniem z 31 marca 2023 r., I C 535/23,o oznaczenie sądu właściwego, zwraca akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 31 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie z powództwa I.S. przeciwko A.S. o rozwód zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Sąd Okręgowy wskazał, że na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. W konsekwencji w ocenie Sądu Okręgowego zachodzą przesłanki do oznaczenia sądu właściwego na podstawie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z treści uzasadnienia pozwu wynika, że strony aktualnie pracują w Republice Federalnej Niemiec i z tego powodu, nie będąc w stanie przewidzieć terminu przyjazdu, wnoszą o przeprowadzenie rozprawy w trybie zdalnym.
Natomiast jako miejsce zamieszkania obu stron powódka wskazała miejscowość N. W sprawie nie zostało wyjaśnione, czy strony stale przebywają poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w tym znaczeniu, iż pobyt ten ma charakter stały, a tym samym wyklucza ustalenie właściwości miejscowej sądu na zasadach ogólnych, tj. art. 41 k.p.c. Przypomnieć należy, że pojęcia „miejsce zamieszkania” oraz „zwykłego pobytu” nie są tożsame z koniecznością nieprzerwanego, stałego w nich przebywania i odwrotnie – przebywanie poza tymi miejscami bez utraty więzi pozwalającej na przypisanie miejsca zamieszkania względnie zwykłego pobytu w rozumieniu przepisów prawa polskiego oznaczonej osobie fizycznej nie skutkuje utratą miejsca zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego.
Natomiast okoliczność, że strona okresowo przebywa poza granicami kraju nie oznacza, że pobyt ten ma charakter trwały, a w konsekwencji przez to zmienia się jej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 sierpnia 2019 r., III CO 96/19). Okoliczności te nie zostały w niniejszej sprawie jednoznacznie ustalone. Oznacza to, że wystąpienie do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c. należało ocenić jako co najmniej przedwczesne.Z tych względów Sąd Najwyższy zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Poznaniu. (Ł.W.)[ms]