Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
III CO 29/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request against procedural dismissal ruling as it lacks substantive merit.

Numero d'incarto III CO 29/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's request for a retrial of a procedural dismissal ruling regarding a lease dispute. The plaintiff argued that new case law regarding the abstract nature of lease rights justified reopening the case despite the dismissal. The court held that retrial requests only apply to substantive judgments, not procedural ones like dismissals, unless specific constitutional exceptions apply.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 399 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible against final procedural rulings dismissing the claim, as such rulings do not resolve the substantive merits of the dispute.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request procedural dismissal substantive judgment lease dispute inadmissible appeal diritto di soggiorno sospensione del diritto di visita cosa locata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 399 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 399 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania przysługuje od prawomocnych orzeczeń o charakterze merytorycznym, a więc takich, które rozstrzygają o przedmiocie (istocie sprawy) postępowania, w którym skarga jest dopuszczalna.
art. 4011 k.p.c.
399 § 2 k.p.c., dotyczy podstawy wznowieniowej określonej w art. 4011 k.p.c., tj.
art. 410 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 410 § 1 w zw.
art. 412 § 4 k.p.c.
z art. 412 § 4 k.p.c. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c
odrzucił pozew wskazując, że spór podlega rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.).
art. 399 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 399 k.p.c.
art. 399 § 2 k.p.c
Wyjątek od tej zasady, wskazany w art. 399 § 2 k.p.c., dotyczy podstawy wznowieniowej określonej w art.
art. 4011 k.p.c
399 § 2 k.p.c., dotyczy podstawy wznowieniowej określonej w art. 4011 k.p.c., tj.
art. 412 § 4 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNCP 1973, nr 7–8, poz.
postanowienie składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1993 r., III AZP 18/93
143, postanowienie składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1993 r., III AZP 18/93, OSNCP 1994, nr 6, poz.
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06
122, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06, OSNC 2007, nr 5, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80, z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 102/07, z dnia 21 lipca 2009 r., II PO 2/09, z dnia 18 kwietnia 2011 r., z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CZ 23/11, z dnia 10 października 2014 r., III CZ 37/14, z dnia 26 stycznia 2018 r., II CZ 99/17).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 102/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2009 r., II PO 2/09
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2011 r.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CZ 23/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2014 r., III CZ 37/14
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2018 r., II CZ 99/17
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2007 r., I CO 8/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2007 r., I CO 8/07 i z dnia 6 listopada 2008 r., II CO 17/08, OSNC-ZD 2009, nr A, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2008 r., II CO 17/08
Generato dall'IA
I C 566/17
Plaintiffs dismissed for lack of standing; correct defendant is the housing management company, not the city itself.
I C 1254/14
Grandchild denied tenancy succession rights under Civil Code Art. 691 as not a statutory successor.
III C 137/23
Tenant evicted from social housing; court denies social rent right and orders two-year vacating period.
I C 338/24
Civil court dismisses tenant's claim to inherit rental rights from deceased grandmother due to lack of alimentary duty.
VI C 2154/22
Court dismissed tenant's claim for lease establishment based on long-term residence and implied agreement.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CO 29/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Pietrzykowski‎SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa E. M.‎przeciwko Gminie Miejskiej K.‎przy uczestnictwie interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Skarbu Państwa - Komendanta Miejskiego Policji w K.‎o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2019 r.,‎skargi powoda o wznowienie postępowania, odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Powód E. M. pozwem skierowanym przeciwko Gminie Miejskiej K. wniósł o ustalenie, że wstąpił w stosunek najmu lokalu nr […], położonego w K. przy ul. K. […] po zmarłym najemcy - ojcu W. M.. Pozwana podniosła zarzut niedopuszczalności drogi sądowej w związku z tym, że lokal pozostaje w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił wniosek w przedmiocie odrzucenia pozwu. Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu zażalenia pozwanej, reformatoryjnym postanowieniem z dnia 7 lipca 2016 r. odrzucił pozew wskazując, że spór podlega rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Powód złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, która z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącą 7 272 zł, została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 stycznia 2017 r. jako niedopuszczalna. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. oddalił zażalenie powoda na wskazane postanowienie (sygn. akt III CZ 13/17).Powód wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2017 r. wskazując jako podstawę ujawnienie nowych okoliczności po zakończeniu postępowania, mających wpływ na jej wynik, polegających na zapoznaniu się z poglądami orzecznictwa wskazującymi, że na tym etapie postępowania „majątkowy charakter prawa najmu ma wyłącznie charakter abstrakcyjny” i będzie można go przyjąć „dopiero, gdy strony będą dysponowały wyrokiem stwierdzającym istnienie najmu”.

Podniósł, że z tej przyczyny ograniczenia dopuszczalności skargi kasacyjnej dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinny mieć zastosowania w sprawie. Sąd Najwyższy zważył:Zgodnie z art. 399 k.p.c. skarga o wznowienie postępowania przysługuje od prawomocnych orzeczeń o charakterze merytorycznym, a więc takich, które rozstrzygają o przedmiocie (istocie sprawy) postępowania, w którym skarga jest dopuszczalna. W postępowaniu procesowym walor taki ma orzeczenie zapadłe w formie wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNCP 1973, nr 7–8, poz. 143, postanowienie składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1993 r., III AZP 18/93, OSNCP 1994, nr 6, poz. 122, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 71).

Skarga o wznowienie postępowania nie przysługuje od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w sprawie w sposób formalny, tj. poprzez odrzucenie pozwu, umorzenie postępowania, odrzucenie apelacji, odrzucenie odwołania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80, z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 102/07, z dnia 21 lipca 2009 r., II PO 2/09, z dnia 18 kwietnia 2011 r., z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CZ 23/11, z dnia 10 października 2014 r., III CZ 37/14, z dnia 26 stycznia 2018 r., II CZ 99/17). Wyjątek od tej zasady, wskazany w art. 399 § 2 k.p.c., dotyczy podstawy wznowieniowej określonej w art. 4011 k.p.c., tj. postępowania zakończonego orzeczeniem wydanym na podstawie przepisu, który Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą.

W tych wypadkach postępowanie może być wznowione również w razie zakończenia go postanowieniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2007 r., I CO 8/07 i z dnia 6 listopada 2008 r., II CO 17/08, OSNC-ZD 2009, nr A, poz. 32). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 410 § 1 w zw. z art. 412 § 4 k.p.c. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. awjw