Supreme Court dismisses request to transfer case due to subjective lack of impartiality without objective grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the request to transfer the case to another court, ruling that the plaintiff's subjective belief in the lack of judicial impartiality was insufficient. The court found that the plaintiff's arguments regarding witness removal and document handling did not constitute an objective threat to the administration of justice. Consequently, the transfer request was denied as the plaintiff must pursue other legal remedies for alleged procedural defects.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 441 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may transfer a case only when the administration of justice requires it due to institutional circumstances, not based on a party's subjective impression of bias.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III CO 1191/25 POSTANOWIENIE 25 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Z.M.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W.o zapłatę,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Toruniupostanowieniem z 27 sierpnia 2025 r., I C 1321/23,o przekazanie do sądu równorzędnego, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. UZASADNIENIEPostanowieniem z 27 sierpnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Toruniu, na podstawie art. 441 k.p.c., wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z powództwa Z.
M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W. o zapłatę. Sąd Okręgowy wskazał, że powód w dniu 25 sierpnia 2025 r. złożył wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi równorzędnemu - Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Zdaniem Sądu Okręgowego złożenie przez powoda powyższego wniosku obligowało sąd do wystąpienia z wnioskiem do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 § 1 k.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.
Przytoczona regulacja dotyczy sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy w danym sądzie, bez względu na to przez którego sędziego, godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości. Chodzi zatem, co do zasady, o tego rodzaju okoliczności, które są powiązane z danym sądem w znaczeniu ustrojowym (instytucjonalnym), a nie z konkretnym sędzią. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono również, że samo subiektywne przekonanie strony, że postępowanie powinien prowadzić inny sąd niż właściwy zgodnie z ustawą, nie są wystarczające do zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. W szczególności zaś instytucja uregulowana w tym przepisie nie może służyć stronom do dowolnego ksztaltowania składu sądu orzekającego (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 25 czerwca 2025 r., III CO 653/25, niepubl; z 25 czerwca 2025 r., III CO 439/25, niepubl.).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy subiektywne przekonanie powoda, że jego sprawa nie zostanie właściwie rozpatrzona w Sądzie Okręgowym w Toruniu, nie było w konsekwencji wystarczające do zastosowania przez Sąd Najwyższy art. 441 § 1 k.p.c. Formułowane przez powoda zarzuty co do braku bezstronności czy też braku niezawisłości sędziów powinny znajdować rozwiązanie na gruncie innych instytucji i jak wynika z akt sprawy takie rozwiązanie znajdują (k. 806 i 833). Natomiast zarzut usunięcia z akt sprawy dowodów postawiony przez powoda nie może być traktowany jako obiektywne uzasadnienie postulowanego przez niego wniosku, zważywszy, że stawiany był on w związku z pismem z 9 października 2023 r. oraz 7 kwietnia 2024 r., jak zaś wynika z akt sprawy pismo z 9 października 2023 r. wraz załącznikami znajduje się w aktach (k. 570 - 596), zaś pismo z 7 kwietnia 2024 r. wraz załącznikami i odpisem zostało zwrócone zarządzeniem z 14 marca 2024 r. (k. 624) pełnomocnikowi z urzędu powoda (k. 629).
Argumentacja powoda, do której odwołał się Sąd Okręgowy w swym wystąpieniu, nie uzasadnia w konsekwencji wniosku, że w sprawie zachodzi realne i rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.[a.ł] (K.L.)