Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CO 118/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed divorce jurisdiction designation request due to improper order form and lack of reasoning.

Numero d'incarto III CO 118/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the lower court's request to designate the competent court for a divorce case. The lower court submitted a ruling instead of the required order and failed to provide any substantive grounds for the jurisdictional dispute. Consequently, the Supreme Court rejected the request because the procedural form was incorrect and the reasoning was absent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 45 § 2 k.p.c.; Art. 354 k.p.c.: A request to the Supreme Court for designation of the competent court must be made in the form of an order containing substantive reasoning; a ruling without such reasoning is procedurally invalid.

Parole chiave

Generato dall'IA
divorce jurisdiction competent court designation procedural form defect lack of reasoning Supreme Court review risoluzione del conflitto giurisdizionale concorso di domande d'estradizione impugnabilità della decisione di rinvio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 45 § 2 k.p.c.
45 k.p.c.Sąd Najwyższy, zważył co następuje:Zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c. (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r.
art. 354 k.p.c.
Właściwą formą tego wystąpienia przez sąd jest postanowienie, co wynika z art. 354 k.p.c. (por.
art. 41 k.p.c.
o oznaczenie sądu właściwego, ale we właściwej formie (postanowienia) wraz z uzasadnieniem, w którym sąd występujący wyjaśni swoje stanowisko, że w sprawie o rozwód nie można oznaczyć sądu właściwego według zasad wynikających z art. 41 k.p.c.
art. 45 k.p.c
akt XVIII C (…)) wskazując na konieczność oznaczenia sądu właściwego miejscowo przez Sąd Najwyższy w trybie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy, zważył co następuje:Zgodnie z art.
art. 45 § 2 k.p.c
45 k.p.c.Sąd Najwyższy, zważył co następuje:Zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c.
art. 45 § 1 k.p.c
1469 ze zm.) do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy występuje wyłącznie sąd, do którego wypłynął pozew w razie uznania, że w okolicznościach faktycznych sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej (art. 45 § 1 k.p.c.).
art. 354 k.p.c
Właściwą formą tego wystąpienia przez sąd jest postanowienie, co wynika z art. 354 k.p.c.
art. 41 k.p.c
o oznaczenie sądu właściwego, ale we właściwej formie (postanowienia) wraz z uzasadnieniem, w którym sąd występujący wyjaśni swoje stanowisko, że w sprawie o rozwód nie można oznaczyć sądu właściwego według zasad wynikających z art. 41 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CO 118/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M. T.‎przeciwko K. T.‎o rozwód,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2022 r.,‎na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w K.akt o sygn. XVIII C (…), w celu oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia z dnia 25 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w K. przedłożył Sądowi Najwyższemu akta sprawy z powództwa M. T. przeciwko K.T. o rozwód (sygn. akt XVIII C (…)) wskazując na konieczność oznaczenia sądu właściwego miejscowo przez Sąd Najwyższy w trybie art. 45 k.p.c.Sąd Najwyższy, zważył co następuje:Zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c. (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2019 r., poz. 1469 ze zm.) do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy występuje wyłącznie sąd, do którego wypłynął pozew w razie uznania, że w okolicznościach faktycznych sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej (art. 45 § 1 k.p.c.).

Właściwą formą tego wystąpienia przez sąd jest postanowienie, co wynika z art. 354 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 kwietnia 2021 r., IV CO 1/21, nie publ., z dnia 10 września 2020 r., IV CO 184/20, nie publ., z dnia 30 września 2020 r., II CO 222/20, nie publ.). Wskazać jednocześnie należy, że postanowienie to powinno zawierać uzasadnienie, bez sporządzenia którego Sąd Najwyższy nie jest w stanie przeprowadzić oceny zasadności wystąpienia z żądaniem wskazania sądu właściwego miejscowo (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2021 r., I CO 155/20, nie publ., z dnia 29 maja 2018 r., III CO 56/18, OSNC-ZD 2019, nr 2, poz. 25 i z dnia 1 czerwca 2015 r., III CO 37/15, ONSC 2015, nr 12, poz. 150).W związku z tym, że w niniejszej sprawie podstawą wystąpienia do Sądu Najwyższego o wyznaczenie sądu właściwego miejscowo (art. 45 k.p.c.) było zarządzenie, a nie postanowienie, jak wymaga tego art. 345 w zw. z art. 45 § 2 k.p.c. oraz nie przywołano żadnych przesłanek merytorycznych pozwalających na określenie motywów wystąpienia ze stosownym wnioskiem, Sąd Najwyższy oddalił wniosek.

Rozstrzygnięcie to nie stanowi przeszkody do ponownego wystąpienia w trybie art. 45 k.p.c. o oznaczenie sądu właściwego, ale we właściwej formie (postanowienia) wraz z uzasadnieniem, w którym sąd występujący wyjaśni swoje stanowisko, że w sprawie o rozwód nie można oznaczyć sądu właściwego według zasad wynikających z art. 41 k.p.c.