Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 98/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to insufficient court fee payment under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto III CNP 98/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment ordering the dismissal of their claim for compensation and easement removal. The plaintiff, acting as their own attorney, filed the appeal but paid only 100 zł instead of the required 119 zł based on the disputed value. The court ruled that the appeal was inadmissible because it failed to meet the mandatory fee requirement under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 18 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: An appeal for a ruling on the legality of a final judgment is inadmissible and must be rejected if the required court fee is not paid in full.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal court fee payment Civil Procedure Code final judgment legality procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4246 § 3 k.p.c.
Jak wynika z art. 4246 § 3 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 18 ust. 2 u.k.s.c.
odrzuceniu. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
Art. 98 § 1 and 3 k.p.c.
postępowania po myśli art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 99 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
99 w związku z art. 391 § 1, art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
postępowania po myśli art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i
Art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 224 k.c
art. 224 k.c. w związku z art. 64 Konstytucji RP i art. 1 protokołu nr 1 do Konwencji o
art. 64 Konstytucji RP
w związku z art. 64 Konstytucji RP i art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 98/07

POSTANOWIENIE

Dnia 23 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Gerard Bieniek

w sprawie ze skargi M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…) wydanego w

sprawie z powództwa M. W.

przeciwko Zakładom Energetycznym (...) S.A. w S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 kwietnia 2008 r.,

1)

odrzuca skargę,

2)

zasądza od skarżącego M. W. na rzecz Zakładów Energetycznych (…) S.A. w

S. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu sprawy z powództwa M. W. przeciwko

Zakładom Energetycznym (...) S.A. w S. o nakazanie usunięcia z nieruchomości

położonej w R., objętej księgą wieczystą nr (...), dwóch słupów oraz linii wysokiego

napięcia i o zasądzenie od pozwanych Zakładów kwoty 30 990 zł z odsetkami, wyrokiem

z dnia 22 września 2006 r. zasądził na rzecz powoda kwotę 2 368,40 zł z odsetkami,

natomiast dalej idące powództwo oddalił. Na skutek apelacji strony pozwanej, Sąd

Apelacyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2007 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten

sposób, że oddalił powództwo w całości.

Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając, że orzeczenie to jest niezgodne z przepisami:

art. 224 k.c. w związku z art. 64 Konstytucji RP i art. 1 protokołu nr 1 do Konwencji o

ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4

listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm. i z 1995 r. Nr 36, poz. 175 ze

zm.), art. 145 k.c. przez odmowę przyznania wynagrodzenia z tytułu korzystania z

służebności przesyłowej, art. 510 w związku z art. 609 k.p.c. przez ustalenie nabycia

służebności przez zasiedzenie w postępowaniu procesowym w oparciu o zarzut strony

pozwanej, art. 233 § 1 k.p.c. przez podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie niezgodnego z

materiałem dowodowym założenia, że linia energetyczna przebiegająca obecnie przez

nieruchomość odpowiada jej położeniu sprzed modernizacji, art. 506 w związku z art. 13

§ 1 k.p.c. przez stwierdzenie zasiedzenia służebności wyłącznie na podstawie zarzutu

strony pozwanej, i art. 285 k.c. przez przyjęcie, że poprzednik prawny pozwanych

Zakładów był właścicielem nieruchomości władnącej, podczas gdy w rzeczywistości

jedynie zarządzał nią w imieniu Skarbu Państwa. W konkluzji powód wniósł o

stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z przepisami: art. 510 w związku

z art. 609 k.p.c., art. 506 w związku z art. 13 § 1 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 285 k.c.,

art. 224 k.c. w związku z art. 64 Konstytucji RP i art. 1 protokołu nr 1 do Konwencji o

ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4

listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm. i z 1995 r. Nr 36, poz. 175 ze

zm.) oraz art. 145 k.c.

W skardze powód oznaczył wartość przedmiotu zaskarżenia kwotą 2368,40 zł, a

wnosząc skargę uiścił opłatę sądową w kwocie 100 zł.

Po doręczeniu skargi stronie przeciwnej Sąd Apelacyjny przedstawił akta sprawy

Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 4246 § 3 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, która nie została opłacona należną opłatą, podlega

odrzuceniu. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.”), przepisy

ustawy przewidujące pobranie opłaty od pozwu lub wniosku wszczynającego

postępowanie w sprawie stosuje się również do opłaty od skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, chyba że przepis szczególny

stanowi inaczej. W sprawie, w której zapadł zaskarżony wyrok, pozew podlegał opłacie

stosunkowej i nie ma przepisu szczególnego, przewidującego pobranie innej opłaty od

wniesionej skargi. Oznacza to, że powód wnosząc skargę obowiązany był uiścić opłatę

stosunkową w wysokości 5% od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli –

119 zł. Powód uiścił natomiast opłatę w wysokości 100 zł. Wniesiona skarga nie została

zatem opłacona należną opłatą.

Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty

nieopłacone należycie środki zaskarżenia, m.in. skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego orzeczenia, wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub

rzecznika patentowego podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej

obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. Przewidzianą w

tym przepisie sankcję trzeba odnieść także do środków zaskarżenia wnoszonych przez

adwokata będącego stroną, który czerpie zdolność postulacyjną z regulacji zawartej w

art. 871 § 2 k.p.c. Sankcja ta dotyczy zatem powoda, który jako adwokat osobiście

sporządził i wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia.

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w

związku z art. 4246 § 3 i art. 1302 § 3 k.p.c. odrzucił skargę i postanowił o kosztach

postępowania po myśli art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i

art. 42412 k.p.c.