Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to cite specific legal provisions and prove damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final court ruling inconsistent with the law. The appellant failed to meet procedural requirements by citing only general grounds rather than specific legal provisions and by providing an unspecified, hypothetical claim of damage. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4241 § 4 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the appellant fails to cite specific legal provisions or fails to substantiate the claim of damage caused by the final ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 9/11
POSTANOWIENIE
Dnia 20 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa D. W., O. W., W. H., M. W. i A.
W.-S.
przeciwko K. G., P. G. i B. K.
o zakaz i wygaśnięcie służebności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2011 r.,
na skutek skargi pozwanej K. G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.
z dnia 12 sierpnia 2010 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwana K. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 12 sierpnia 2010 r., oraz
zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje od prawomocnego orzeczenia, w zasadzie sądu drugiej instancji
i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej
instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub
uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie
było i nie jest możliwe.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest środkiem wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne
określone w art. 4245 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, jako warunek
dopuszczalności skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Skarga pozwanej K. G. nie spełnia wszystkich tych wymogów. Po pierwsze
skarżąca nie wskazała przepisów z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne
(art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.). W uzasadnieniu skargi powołała przepisy prawa jedynie
w ramach przytoczenia podstaw skargi. Tymczasem ustawa określając wymogi
konstrukcyjne skargi wyraźnie oddziela podstawy skargi od obowiązku wskazania
przepisów (przepisu), z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Są to dwa
odrębne wymagania konstrukcyjne i brak już jednego z nich prowadzi do
odrzucenia skargi a limine.
Należy również wskazać, że do tej kategorii wymagań należy także
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody
spowodowanej
przez
wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4241 § 4). Spełnienie wymagania, o którym
mowa w art. 4241 § 4 polega między innymi na wskazaniu rodzaju i rozmiaru
szkody. Skarżący powinien zatem wskazać okoliczności dotyczące czasu
powstania szkody, a także uprawdopodobnić istnienie związku przyczynowego
między określoną przez niego szkodą a wydaniem orzeczenia niezgodnego
z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody
niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,
OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006.
nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane).
Skarżąca tego wymogu także nie dopełniła stwierdzając jedynie, iż „poniosła
znaczną szkodę poprzez pozbawienie jej jedynego szlaku przydrożnego".
Skarżąca nie wykazała również dostatecznie, że wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe,
ograniczając się do stwierdzenia, że w sprawie nie była dopuszczalna skarga
kasacyjna, a jej skarga o wznowienie postępowania została odrzucona.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).