Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 9/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to cite specific legal provisions and prove damage.

Numero d'incarto III CNP 9/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare a final court ruling inconsistent with the law. The appellant failed to meet procedural requirements by citing only general grounds rather than specific legal provisions and by providing an unspecified, hypothetical claim of damage. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4241 § 4 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the appellant fails to cite specific legal provisions or fails to substantiate the claim of damage caused by the final ruling.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for invalidity civil procedure code specific legal provisions substantiation of damage inadmissible appeal final ruling procedural requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.
(art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 4241 § 4 k.p.c.
i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
określone w art. 4245 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, jako warunek
Art. 4248 § 1 k.p.c.
dopuszczalności skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
określone w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
dopuszczalności skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c
(art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa D. W., O. W., W. H., M. W. i A.

W.-S.

przeciwko K. G., P. G. i B. K.

o zakaz i wygaśnięcie służebności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2011 r.,

na skutek skargi pozwanej K. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.

z dnia 12 sierpnia 2010 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Pozwana K. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 12 sierpnia 2010 r., oraz

zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje od prawomocnego orzeczenia, w zasadzie sądu drugiej instancji

i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie

było i nie jest możliwe.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest środkiem wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne

określone w art. 4245 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, jako warunek

dopuszczalności skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Skarga pozwanej K. G. nie spełnia wszystkich tych wymogów. Po pierwsze

skarżąca nie wskazała przepisów z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne

(art. 4241 § 1 pkt 3 k.p.c.). W uzasadnieniu skargi powołała przepisy prawa jedynie

w ramach przytoczenia podstaw skargi. Tymczasem ustawa określając wymogi

konstrukcyjne skargi wyraźnie oddziela podstawy skargi od obowiązku wskazania

przepisów (przepisu), z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Są to dwa

odrębne wymagania konstrukcyjne i brak już jednego z nich prowadzi do

odrzucenia skargi a limine.

Należy również wskazać, że do tej kategorii wymagań należy także

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4241 § 4). Spełnienie wymagania, o którym

mowa w art. 4241 § 4 polega między innymi na wskazaniu rodzaju i rozmiaru

szkody. Skarżący powinien zatem wskazać okoliczności dotyczące czasu

powstania szkody, a także uprawdopodobnić istnienie związku przyczynowego

między określoną przez niego szkodą a wydaniem orzeczenia niezgodnego

z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody

niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006.

nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane).

Skarżąca tego wymogu także nie dopełniła stwierdzając jedynie, iż „poniosła

znaczną szkodę poprzez pozbawienie jej jedynego szlaku przydrożnego".

Skarżąca nie wykazała również dostatecznie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe,

ograniczając się do stwierdzenia, że w sprawie nie była dopuszczalna skarga

kasacyjna, a jej skarga o wznowienie postępowania została odrzucona.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).