Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 8/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses unfair competition appeal as inadmissible for challenging factual findings on invoice descriptions.

Numero d'incarto III CNP 8/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the final judgment ordering the return of marketing fees. The lower court found the defendant committed unfair competition by charging fees for services, supported by VAT invoices, while the defendant argued these were price discounts under the contract. The court rejected the appeal because the appellant's complaint, though citing unfair competition statutes, effectively challenged the factual determination of the invoices' content, which is inadmissible under civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k.; Art. 18 ust. 5 u.z.n.k.; Art. 4244 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. - A complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if it is based on objections to the ascertainment of facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
unfair competition inadmissible complaint factual findings VAT invoices civil procedure law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k.
UZASADNIENIEW zaskarżonym orzeczeniu Sąd II instancji utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Sądu I instancji zasądzające na rzecz powoda zwrot kwot pobranych od niego tytułem opłat marketingowych, uznając, że pozwany popełnił czyn nieuczciwej konkurencji z art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. (tzw.
Art. 18 ust. 5 u.z.n.k.
Podstawą roszczenia powoda był art. 18 ust. 5 u.z.n.k., natomiast wartość świadczenia udokumentowano fakturami VAT wystawionymi przez pozwanego, które dotyczyły usług marketingowych.
Art. 4244 § 1 k.p.c.
4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c. l.n
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy jest to niedopuszczalna podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art.
art. 4244 k.p.c
Tymczasem, zgodnie z art. 4244 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów.
art. 4244 § 1 k.p.c
4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 8/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. P. ‎przeciwko T. sp. z o.o. w K., o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie‎z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa 993/12, 1. odrzuca skargę;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIEW zaskarżonym orzeczeniu Sąd II instancji utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Sądu I instancji zasądzające na rzecz powoda zwrot kwot pobranych od niego tytułem opłat marketingowych, uznając, że pozwany popełnił czyn nieuczciwej konkurencji z art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. (tzw. półkowe). Podstawą roszczenia powoda był art. 18 ust. 5 u.z.n.k., natomiast wartość świadczenia udokumentowano fakturami VAT wystawionymi przez pozwanego, które dotyczyły usług marketingowych.

Pozwany zaskarżył ten wyrok w części skargą o stwierdzenie jego niezgodności z prawem. Podstawą skargi uczynił naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 18 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. przez przyjęcie, co do zaskarżonej kwoty, że były to opłaty marketingowe, a więc inne niż marża handlowa opłaty za przyjęcie towaru do sprzedaży, gdy tymczasem był to rabat co do ceny sprzedawanych mu produktów wynikający z wiążącej strony umowy (rzeczywiście wynikało z niej, że po przekroczeniu ustalonego progu wysokości obrotów powódka udzieli pozwanej procentowego rabatu.

Skarżący twierdzi, że faktura dotycząca tej kwoty została błędnie opisana, gdy wskazano w niej, że jej przedmiotem są usługi marketingowe. Rzecz jednak w tym, że w toku postępowania w tej sprawie pozwany nie podnosił wadliwości przez siebie samego wystawionej faktury. W efekcie weszła ona do podstawy dowodowej sprawy i stała się podstawą ustaleń faktycznych - wysokości świadczenia pobranego przez pozwanego od powódki tytułem opłat marketingowych. Tymczasem, zgodnie z art. 4244 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów.

W tej sprawie, mimo że jako podstawę skargi wskazano naruszenie art. 18 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k., to w rzeczywistości analiza treści tego zarzutu i jego uzasadnienia dowodzi, że kwestionowane są ustalenia faktyczne, mianowicie wysokość opłat marketingowych wynikająca z prawidłowości wystawionej faktury wysokość tę dokumentującej. W tym stanie rzeczy jest to niedopuszczalna podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c. l.n