Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 6/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to lack of proven damage and exhausted remedies.

Numero d'incarto III CNP 6/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for annulment of a final judgment regarding marital property division. The applicant failed to prove the damage required by law or demonstrate that other legal remedies were unavailable. Consequently, the court rejected the complaint without ordering supplementary submissions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt. 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the judgment or prove that other legal remedies were not possible.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for annulment marital property division proven damage requirement exhaustion of remedies inadmissible appeal civil procedure code final judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c.
III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140).Rozpoznawana skarga nie spełnia powyższych wymagań.W zakresie przesłanki przewidzianej w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. skarżąca nie określiła postaci szkody, nie wskazała czasu jej powstania ani związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego postanowienia.
Art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Nie spełnienie tych wymagań skutkuje odrzuceniem skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 4248 § 1 k.p.c.).Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie przesłanki określonej w art.
art. 4248 § 1 k.p.c
Nie spełnienie tych wymagań skutkuje odrzuceniem skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 4248 § 1 k.p.c.).Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie przesłanki określonej w art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 6/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku E.N.‎przy uczestnictwie J. K.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2014 r.,‎na skutek skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 7 listopada 2012 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt. 4 i 5 k.p.c. wymaganiami konstrukcyjnymi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia są między innymi: uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt.

4) oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt. 5). Nie spełnienie tych wymagań skutkuje odrzuceniem skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 4248 § 1 k.p.c.).Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, spełnienie przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. wymaga przedstawienia przez skarżącego wywodu prawnego stwierdzającego, że szkoda wystąpiła, określenia jej postaci, wysokości i czasu powstania oraz związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, a także przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających powstanie szkody (porównaj między innymi postanowienia z dnia 23 września 2005 r.

III CNP 5/05, nie publ. I z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141).Natomiast spełnienie przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt.5 k.p.c. wymaga wykazania w drodze wyczerpującego i nie budzącego wątpliwości wywodu prawnego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Chodzi przy tym zarówno o skargę kasacyjną, jak i skargę o wznowienie postępowania oraz powództwa przeciwegzekucyjne i wszystkie inne środki prawne zdolne do wzruszenia zaskarżonego orzeczenia.

Skarżącego obciąża zatem obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących tych środków zaskarżenia, których zastosowanie nie było i nie jest dopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący musi „wykazać”, a nie „wskazać”, „przytoczyć”, czy „uwiarygodnić”, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było i nie jest możliwe, musi więc to przekonująco przedstawić i uzasadnić (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r. I CNP 5/05, OSNC 2006/1/17 i z dnia 27 stycznia 2006 r.

III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140).Rozpoznawana skarga nie spełnia powyższych wymagań.W zakresie przesłanki przewidzianej w art. 4245 § 1 pkt. 4 k.p.c. skarżąca nie określiła postaci szkody, nie wskazała czasu jej powstania ani związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego postanowienia. Natomiast w zakresie przesłanki przewidzianej w art. 4245 § 1 pkt. 5 k.p.c. nie przedstawiła pogłębionego i wyczerpującego wywodu prawnego wykazującego, że wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze skargi kasacyjnej i skargi o wznowienie postępowania nie było i nie jest możliwe oraz w ogóle nie wskazała na istnienie innych środków ani nie wykazała niemożliwości skorzystania z nich.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę.