Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by spouses B. against a final ruling denying acquisition of property by prescription. The appellants argued that the lower court incorrectly interpreted Article 172 of the Civil Code regarding ownership acquisition. The court rejected the claim because the appellants failed to substantiate any damage or loss resulting from the final decision, which is a mandatory requirement for such an appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is admissible only if the appellant proves that the judgment caused them damage, as failure to establish this loss renders the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 6/07
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku E. S.
przy uczestnictwie R. B. i in. , o nabycie własności nieruchomości przez
zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2007 r.,
na skutek skargi uczestników R. i A. małżonków B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem,
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 30 grudnia 2005 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
apelację uczestnika postępowania R. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w S.
z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości
przez zasiedzenie.
Postanowienie Sądu Okręgowego uczestnicy R. i A. małżonkowie B.
zaskarżyli skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia. Wnieśli o uchylenie wskazanego postanowienia w całości jako
niezgodnego z prawem z uwagi na naruszenie prawa materialnego tj. art. 172 k.c.
poprzez jego błędną wy kład nie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego
orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego
względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła –
ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.
W tym celu skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne
środki, niespełniające wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05. OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23 września 2005 r..
III CNP 5/05. niepubl.).
Skarżący R. i A. małżonkowie B. nie wskazali, że związana z zaskarżonym
orzeczeniem szkoda powstała. Nie uprawdopodobnili ani rozmiaru poniesionych
szkód, ani też nie wykazali ich związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia.
Nie jest także spełnieniem wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie
skarżącego, że została mu wyrządzona szkoda, gdyż nieruchomość objęta
wnioskiem traktowana była przezeń jako jego wyłączna własność.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8
§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
jz