Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III CNP 56/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to cite specific legal provisions.

Numero d'incarto III CNP 56/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final court judgment inconsistent with the law. The appellant failed to cite the specific legal provisions allegedly violated, which is a mandatory requirement under Article 4245 § 1 point 3 of the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the complaint did not meet the structural requirements necessary for admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidating a final judgment must explicitly cite the specific legal provisions allegedly violated; failure to do so renders the complaint inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint admissibility final judgment review civil procedure code legal provision citation structural requirements inadmissible complaint supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III CNP 56/09

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa Zakładu I.(…) sp. j. w K.

przeciwko Przedsiębiorstwu R.(…) sp. j. w K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 marca 2010 r.,

na skutek skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt VII Ga (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą pozwanej Przedsiębiorstwa R.(…) Sp. j. w K. o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26

czerwca 2009 r. należy zważyć, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że występuje

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie

niezgodności orzeczenia z prawem.

Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Nie przytoczono w niej przepisów, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,

sam zaś zarzut naruszenia wskazanych przepisów nie oznacza jeszcze, że skarżący

uznaje orzeczenie za niezgodne z tymi przepisami.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie wyjaśniano, że rygory określone w art.

4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. stanowią takie wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie

niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, które przez ustawodawcę zostały

wyraźnie oddzielone. Jest tak dlatego, że nie wszystkie wady postępowania

poprzedzającego wydanie skarżonego orzeczenia, wytykane w ramach obu podstaw,

powodują niezgodność orzeczenia z prawem, a jeśli tak się dzieje, to przepisy wskazane

jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być – i często nie są – tożsame z

przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (por. Kodeks postępowania

cywilnego – Komentarz pod red. T. Erecińskiego, Lexis Nexis 2007, tom drugi, str. 325326).

Nie można zatem uznać, aby skarżący spełnił wyraźnie wyodrębnione w art. 4245

§ 1 pkt 3 k.p.c. konstrukcyjne wymaganie skargi.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym

m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.