Supreme Court dismisses appeal for non-legal review of final judgment due to lack of causal link between judgment and loss.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the debtors' appeal challenging a final order denying them the right to recover litigation costs. The debtors argued that the denial prevented them from recovering expenses incurred during the proceedings. The court ruled that such costs do not have a normal causal link to the judgment because they were paid before the decision was made.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 361 § 1 k.c.: An appeal for non-legal review of a final judgment is inadmissible if the alleged loss, such as litigation costs paid prior to the judgment, lacks a normal and adequate causal connection to the issuance of that judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 52/09
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku wierzycieli BankuS., MBank S.A., P.H., A.W., "O." Z. i L.S. sp.
j., R.B., A.Ż., BBanku S.A., BankuS.G., P. sp. z o.o., Miasta N., Sklepu M.L. i M. i A.
T. sp. j.
przy uczestnictwie dłużników B.F. i K.F.
o egzekucję z nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2009 r.,
na skutek skargi dłużników
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.
z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w N. w punkcie
pierwszym uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 lipca 2008 r.,
uchylił punkt I i III postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 8 grudnia 2008 r. i
w tym zakresie odrzucił zarzuty BBanku S.A. oraz zarzuty dłużników, a ponadto
oddalił wniosek dłużników o zasądzenie kosztów postępowania.
Dłużnicy B.F. i K.F. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia w zakresie odmowy zasądzenia kosztów postępowania,
podnosząc, że na skutek wydania tego orzeczenia ponieśli szkodę polegającą na
pozbawieniu możliwości odzyskania poniesionych kosztów przez błędne ich
niezasądzenie od wierzyciela, który przegrał spór w części objętej istotą
rozpatrywanej kwestii.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego
z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez
skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej
rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie
i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych
środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody.
Zawarte w art. 4241 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez wydanie” oznacza,
że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi
zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361
§ 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda
została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga
jest niedopuszczalna.
W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że szkoda
polegająca na uiszczeniu opłat sądowych i kosztów zastępstwa procesowego
związanych ze sprawą, w której wydano zaskarżone orzeczenie nie pozostaje
w normalnym, adekwatnym związku przyczynowym z orzeczeniem. Szkoda musi
bowiem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać
poniesiona później niż w dacie wydania orzeczenia. Jeżeli zatem skarżący
w skardze powołują się na poniesienie szkody w postaci kosztów związanych
z prowadzeniem sprawy – nawet wtedy, gdy zostały one już uiszczone – to taka
skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca
2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r.,
III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008,
nr 12, s. 52).
We wniesionej skardze skarżący, uprawdopodobniając szkodę, której doznali
na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, wskazali, że „zostali pozbawieni
możliwości odzyskania poniesionych kosztów postępowania”, co – zgodnie
z przedstawionym poglądem Sądu Najwyższego – sprawia, iż skarga dłużników
o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
niedopuszczalna.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jest