Supreme Court dismisses legal challenge for failure to substantiate impossibility of other remedies under Art. 4245 § 1 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiffs' complaint challenging the finality of a lower court's ruling on easements. The plaintiffs argued the second-instance court violated procedural rules and misapplied the Civil Code, but failed to provide specific legal reasoning. The court dismissed the complaint because the plaintiffs merely declared other remedies unavailable without demonstrating the specific legal reasons why they could not be used.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: A complaint for annulment of a final judgment must substantiate the impossibility of using other legal remedies with specific legal arguments; a general declaration of impossibility constitutes a fatal structural defect leading to immediate dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III CNP 5/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa D. Ł., Ł. Ł. i A. Z. przeciwko B. K. , K. K. , L. O., S. O. , K. W. i W. W. o zniesienie służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2020 r.,na skutek skargi pozwanych K. K. i B. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N.z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt III Ca (…), odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skargą z dnia 6 marca 2019 r. pozwani K. K. oraz B. K. wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 8 marca 2017 r. (sygn. akt III Ca (…)) w części dotyczącej pkt II, oddalającego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji. Uzasadniając wniesioną skargę podniesiono, że Sąd drugiej instancji dopuścił się rażącego naruszenia licznych przepisów postępowania oraz błędnej wykładni i nieprawidłowego zastosowania art. 294 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Artykuł 4245 § 1 k.p.c. wprowadza sześć koniecznych elementów konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Każde z nich jest indywidualne i niezależne, a jednocześnie w skardze muszą być wyodrębnione i wypełnione wszystkie. Pominięcie lub nieprawidłowe skonstruowanie choćby jednego z nich powoduje, że skarga jest dotknięta istotną wadą, nienaprawialną w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., V CNP 56/14, LEX nr 1682217).Z art. 4245 § 1 k.p.c. wynika m.in., że na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono, stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi.
Realizacja tego obowiązku – na co wielokrotnie zwracał uwagę Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie – nie może opierać się na ogólnym oświadczeniu skarżącego, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. Konieczne jest bowiem zawarcie stosownego wywodu prawnego we wniesionej skardze, z którego jednoznacznie zostaną wywiedzione przyczyn, z jakich strona skarżąca nie mogła skorzystać z innych środków prawnych służących zakwestionowaniu zaskarżonego orzeczenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2018 r., I CNP 40/18, nie publ.; z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, nie publ.; z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, nie publ.; z dnia 18 kwietnia 2018 r., III CNP 9/18, nie publ. oraz z dnia 23 marca 2018 r., II CNP 58/17, nie publ.).
We wniesionej skardze skarżący ograniczyli się jedynie do oświadczenia o niemożności zastosowania innych środków prawnych, tj. skargi o wznowienie postępowania oraz skargi kasacyjnej w celu wzruszenia zaskarżonego orzeczenia bez uzasadnienia przyczyn tej niemożności i bez wykazania z uwzględnieniem stosownych przepisów mających zastosowanie w odniesieniu do wszystkich wchodzących w rachubę nadzwyczajnych środków zaskarżenia, że wzruszenie za ich pomocą wyroku zaskarżonego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem nie było możliwe.
Wystąpiła zatem wadliwość konstrukcyjna skargi, która decyduje o jej odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. W związku z tym – na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. – orzeczono, jak w sentencji. aj